فناوری هوشمند ما را کندذهن می‌کند؟

  • کفش
  • ژانویه 14, 2019
بدون دیدگاه


فناوری‌های هوشمند روز‌به‌روز نفوذشان را در زندگی‌مان بیشتر می‌کنند. همچنین، تأثیرات مثبت و منفی آن‌ها در شکل‌ها و گستره‌های متنوعی خود را نشان می‌دهند.

نیکولاس کار در سال ۲۰۱۰، کتابی به‌نام The Shallows: What the Internet Is Doing to Our Brains منتشر کرد. در همان عنوان کتاب، سؤال اصلی مطرح شده است: واقعا اینترنت چه بلایی بر سر مغزمان می‌آورد؟ ما هنوزهم برای یافتن جواب سؤال نیکولاس، به‌اندازه‌ی کافی زمان نگذاشته‌ایم. اینترنت ما را کندذهن و حتی احمق می‌کند؟ فناوری توانایی‌های شناختی ما را تضعیف می‌کند یا حتی ازبین می‌برد؟ نیکولاس روی اینترنت تمرکز کرده بود که در ذاتش فناوری کندذهن‌ها است. اینترنت زیرساختی دیجیتالی با اهداف عام است که هوشمندی را به‌سمت نقاط انتهای شبکه سوق می‌دهد. در تعریف ساده‌تر، اینترنت برای کاهش فعالیت‌های مغزی و تفکر طراحی شده است.

نویسنده‌ی مقاله‌ی اصلی، برت فریشمن، کتابی با نام Re-Engineering Humanity دارد که به‌همراه ایوان سلینجر نوشته شده است. او پس از انتشار کتاب، مکرر با این سؤال مواجه می‌شود: فناوری ما را کندذهن می‌کند؟ او، خود این سؤال را مطرح می‌کند که سؤال مذکور درباره‌ی ماهیت خودِ فناوری است یا شرکت‌های فعال در آن حوزه را هدف قرار می‌دهد؟

مقاله‌های مرتبط:

فریشمن در پاسخ به پرسش ذکرشده، مانند وکلا و افرادی عمل می‌کند که از پاسخ‌دادن طفره می‌روند. او در پاسخ به‌سادگی می‌گوید: «بستگی دارد». درواقع در برخی حوزه‌ها، پاسخ مثبت و در برخی دیگر، منفی خواهد بود. برای پاسخ‌گویی بهتر، ابتدا باید اشتباهات مفهومی در خوِد سؤال را برطرف کنیم. درواقع، ابتدا باید تقسیم‌بندی اشتباه و سیاه‌وسفید باهوش یا احمق را کنار بگذاریم. مفهوم اصلی در یک بُعد جریان ندارد. انواع هوشمندی در حوزه‌های مختلف تعریف می‌شوند و تأثیر فناوری روی هریک از آن‌ها نیز متفاوت است.

ذهن آگاهی

به‌هرحال، پس از تشخیص اشکالات مفهومی در سؤال می‌توان پاسخ مثبت به آن را در موقعیت‌های خاص پیدا کرد. در مواقعی که فکرکردن را برعهده‌ی فناوری اصطلاحا هوشمند می‌گذاریم تا زندگی روزمره‌مان را نیز مدیریت کند، خود را به‌نوعی کندذهن کرده‌ایم. این معامله، تنها به ارزش کمی راحتی بیشتر در زندگی انجام می‌شود.

آیا داده‌های بی‌نهایت اینترنت، ما را هوشمند می‌کند؟

اینترنت داده‌های تقریبا بی‌نهایت را به ما عرضه می‌کند. انواع داده از متن و عکس و ویدئو تا هزاران شکل دیگر که ازلحاظ تئوری برای افزایش هوش ما مفید خواهند بود. به‌صورت عمومی، این حجم از داده ممکن است دانش ما را نیز افزایش دهد و حرکت‌ها و فعالیت‌ها را نیز براساس همان هوشمندی برنامه‌ریزی کند. شاید با استفاده از داده‌های دریافت‌شده از اینترنت، بتوان روند تصمیم‌گیری شخصی را نیز بهبود بخشید یا شاید بتوان دیدی عمیق‌تر به اعتقادات یافت و تعصب‌های شخصی را بازبینی کرد.

همه‌ی ما از ظرفیت‌های مذکور در استفاده از اینترنت استفاده می‌کنیم؟ چه کسی استفاده می‌کند؟ چه کسی واقعا هوشمندتر شده است و چگونه؟ در چه حوز‌ه‌ای هوشمندتر شده‌ایم؟ شما و ما و خویشاوندان ما و فرزندانی که روزانه با حجم نامحدودی از داده‌های خام مواجه می‌شویم، از آن‌ها در افزایش ظرفیت‌ها و هوشمندی خود استفاده کرده‌ایم یا شاید تنها فکرکردن را برون‌سپاری می‌کنیم؟ آیا تصور نمی‌کنید پس از مدتی، تنها دنباله‌رو دستورهای نوشته‌شده‌ی دیگران هستید؟

Artificial Intelligence

ما به‌راحتی با این تصور فریب می‌خوریم که به‌مرور در‌حال‌افزایش مرزهای ذهن خود هستیم و با کمی کمک از دنیای دیجیتال، هوشمندتر شده‌ایم. درواقع، آن تصورات تنها وهم و خیال هستند. آن‌ها تبلیغاتی برای فروش بیشتر محصولات هستند؛ محصولاتی که راه را برای کاهش حداکثری مقاومت و تفکر ما هموار می‌کنند. افراد مختلف ادعا می‌کنند با گوشی هوشمند قدرت تفکر و هوشمندی خود را افزایش داده‌اند. باید از آن‌ها بپرسیم چه نوع تفکر و هوشمندی را بهبود بخشیده‌اند. احتمالا پاسخ قانع‌کنند‌ه‌ای به آن نخواهند داد.

فناوری کدام را توسعه می‌دهد: ذهن ما یا دسترسی دیگران به آن؟

آیا استفاده از فناوری‌های امروزی، ذهن ما یا دسترسی دیگران به ذهن ما را توسعه می‌دهد؟ وقتی شما برای مسیریابی به GPS اتکا می‌کنید، چه‌ کسی برنامه‌ریزی راه را انجام می‌دهد؟ چه‌ کسی هوشمندتر می‌شود؟ شما به‌دلیل استفاده از GPS هوشمندتر شده‌اید؟ برون‌سپاری مسیریابی و آگاهی از اطراف، چه تأثیری بر توانایی‌های شما می‌گذارد؟ درحقیقت، گوگل و ویز و سرویس‌های مشابه، با این کار درمقایسه‌با شما و اطراف شما و حتی افراد پیرامونتان هوشمندتر می‌شوند. این هوشمندی می‌تواند خوب یا بد باشد؛ اما قطعا ذهن شما را توسعه نخواهد داد و شما را هوشمندتر نیز نخواهد کرد.

اکثر مردم امروزه می‌دانند بسیاری از شرکت‌های فناوری، اطلاعات زیادی از هریک از ما دارند. تبلیغ‌دهندگان، بحران کمبریج آنالیتیکا و شرکت‌های مشابه، پلتفرم‌های جامع و…، همه نشان‌دهنده‌ی اطلاعاتی بودند که ما به شرکت‌های فناوری می‌دهیم. آن‌ها هوشمندیِ درخورتوجهی کسب کرده‌اند و در پی آن، قدرتمند‌تر هم شده‌اند. نکته‌ی مهم این است که شرکت‌ها با دریافت داده‌های خام متفاوت هوشمند شده‌اند. درواقع، آن‌ها مواداولیه‌ی مشابه ما را برای هوشمندی استفاده نمی‌کنند.

داده / data

شرکت‌ها با جمع‌آوری مجموعه‌های ارزشمند داده هوشمندتر می‌شوند؛ داده‌هایی که با استفاده از فناوری‌های عظیم شبکه به‌دست می‌آیند. هر اتفاقی که در اینترنت رخ می‌دهد، هر تعامل و تراکنش و ارتباط، داده یا همان زنجیره‌ای از صفر و یک محسوب می‌شود. همه‌ی فعالیت‌های ما داده تولید می‌کنند.

شرکت‌های دنیای فناوری، هوشمندی کاربردی را با جمع‌آوری و پردازش داده به‌دست می‌آورند. آن‌ها بیش از همه با بررسی واکنش ما دربرابر رخدادهای گوناگون و داده‌های خام متفاوت هوشمند می‌شوند. هوشمندی این‌چنینی آن شرکت‌ها را قدرتمندتر می‌کند. آن‌ها تغییراتی در سرویس‌هایشان ایجاد می‌کنند تا رضایت ما از انجام برخی فعالیت‌ها بیشتر شود. به‌عنوان مثال، شرکت‌ها برای افزایش درگیری و مشارکت ما در پلتفرم‌هایشان فعالیت‌های متعددی انجام می‌دهند. به‌هرحال، هر فعالیتی که غول‌های فناوری به‌منظور افزایش راحتی ما انجام دهند، درنهایت، به هوشمندتر و قدرتمندترشدن خودشان خواهد انجامید.

Emotionall Intelligent

ما هم در نتیجه‌ی هوشمندترشدن شرکت‌ها هوشمند می‌شویم؟ ذهن ما هم با کسب هوش جدید و افزایش ظرفیت‌ها توسعه می‌یابد؟ کدام ظرفیت‌های واقعی ما بهبود یا توسعه می‌یابند؟ اصلا تمرینی برای بهبود آن‌ها انجام می‌شود؟ با چه هدفی تمرین می‌کنید؟ چه‌ نوع هوشمندی کاربردی برای بهبود زندگی ما کسب می‌شود؟ با وجود تمام حقایق و سؤال‌های مذکور، ما بازهم به پاسخ دوگانه‌ی خودمان می‌رسیم. درواقع، هنوز نمی‌توانیم پاسخ صریحی به سؤال اصلی مقاله بدهیم.

اینترنت مجموعه‌ای عظیم از داده را در هر مکان و زمان، به راحت‌ترین شیوه دراختیارمان قرار می‌دهد. البته، شاید چنین بذل و بخششی از سمت دنیای فناوری، به قیمت روح و روان ما باشد. صرف‌نظر از آنچه ما در این معامله ازدست می‌دهیم (مانند روح و انسانیت)، حتی مطمئن نیستیم که دانش مدنظر به ما منتقل شود.

دیدگاه شما چیست؟ آیا اینترنت و دنیای فناوری، به‌اندازه‌ای که از ما اطلاعات کسب کرده‌اند، به هوشمندترشدن هم کمکی کرده‌اند؟


جهان‌های موازی (Parallel Universes) جهان‌هایی که می‌توانند وقایع طبیعی و قوانین فیزیکی متفاوتی با جهان ما داشته باشند. این جهان‌ها درواقعع تئوری وجود واقعیت‌های جداگانه درکنارر واقعیت کنونی را تعریف می‌کند. اگر قرار باشد به زبان ساده بگوییم، تمام آن چیزی که به‌عنوان جهان پیرامونمان می‌شناسیم، در یک ذره با چگالی بی‌نهایت قرار داشته است و سپس براساسس نظریه‌ی مه‌بانگ یا بیگ بنگ، باعث گسترش و انبساط آن در یک فضای سه‌بعدی شده است. بعدا، انرژی عظیم این انفجار اولیه، رو به سردی گذاشت و نور شروع به درخشیدن کرد. سرانجام قطعات کوچک شروع به شکل دادن مواد بزرگ‌تری مانند کهکشان‌ها، ستار‌ها و سیار‌ه‌ها کردند. سؤال مهمی که به ذهن می‌رسد این است؛ آیا این تنها جهان موجود است؟

محدودیت‌هایی که تکنولوژی در مشاهده‌ی اطرافمان ایجاد کرده است، به قدری زیاد است که حتی توانایی رصد بخش اعظمی از آنچه درون همین جهان را نداریم، چه برسد به مشاهده‌ی آن چیزی که شاید در خارج از جهان ما وجود داشته باشد. ما از شکل دقیق منحنی فضا-زمان آگاهی چندانی نداریم. یک نظریه‌ی قابل‌توجه این  است که فضا-زمان مسطح است و تا بی‌نهایت ادامه دارد. چنین تعبیری از فضا-زمان، امکان وجود جهان‌های دیگر را ممکن می‌داند. با چنین نگرشی امکان وجود جهان‌های تکرارشونده نیز وجود دارد. اگر قرار باشد مکانیک کوانتوم و نحوه‌ی رفتار زیرواحد‌های اتمی ذرات را چارچوب مطالعه خود در حول چندجهانی قرار دهیم، سرانجام به نظریه‌ی جهان‌های خواهر خواهیم رسید. با پیروی از قوانین احتمال، باید گفت تعداد احتمالاتی که برای هر تصمیم در نظر می‌گیریم، تنوع جهانی را شکل می‌دهد.

به عبارتی دیگر، برای هر حالت ممکن از کارهای ما، جهانی برای نمایش آن وجود دارد. بنابراین اگر شما تصمیم گرفته‌اید فرانسه را به‌عنوان مقصد کاریتان انتخاب کنید، احتمالا در دنیای دیگر سوار بر هواپیما و در انتظار مقصد دیگری هستید و یا حتی در جهان دیگری تصمیم گرفته‌اید در شهر خود بمانید. یعنی برای هر تصمیم شما دو جهان خلق می‌شود، در یکی شما آن کار را انجام داده‌اید و در جهانی دیگر تصمیم دیگری گرفته‌اید. راه ممکن دیگر، قائل بودن به تنوع جهان‌ها براساسس ساختار ریاضیات است. جهانی که شما در  آن ساکن هستید، ساختاری ریاضیاتی را شامل می‌شود که در دنیاهای دیگر ممکن است تغییر کند. مکس تگمارک (Max Tegmark)، ایده‌پرداز این نظریه، در مقاله خود در سال ۲۰۱۲ نوشته است:

یک ساختار ریاضیاتی، چیزی است که می‌توانید آن را به‌طور کاملا مستقل از انسان توضیح دهید. من به‌شدت معتقدم جهانی دیگر در خارج و کاملا مستقل از من، می‌تواند وجود داشته باشد و ادامه و بقای این جهان، مستقل از وجود و یا عدم وجود انسان در آن است. 

نظریه‌ی ریسمان (String Theory) یعنی به‌جای چهار نیروی بنیادی مستقل؛ هسته‌ای قوی، نیروی هسته‌ای ضعیف، نیروی الکترومغناطیس و نیروی گرانشی یک نظریه واحد به‌وجود آمده است که همه‌ی آن‌هارا در بر می‌گیرد. برای دهه‌ها، دانشمندان نظریه‌های مختلفی پیرامون آنچه در ورای بعد سوم است ارائه می‌کردند و سعی داشتند نظریه‌ای واحد ارائه کنند تا همه‌ی فعالیت‌های ممکن در جهان توجیه‌پذیر باشد. در طول ۱۰۰ سال گذشته و بیشتر، عده‌ی زیادی درصدد این کار برآمدند اما گویی امری ناممکن بود؛ سرانجام نظریه‌ی ابرریسمان یا ریسمان، پاسخ به چنین ابهاماتی را ممکن کرد. نظریه‌ی ریسمان در تلاش است تا ایده‌های اینشتین در نظریه‌ی نسبیت عام را با مکانیک کوانتوم پیوند بزند تا بدین طریق بتواند نظریه‌ی کوانتوم را در گرانش به کار ببندد. در حقیقت نظریه‌ی ریسمان پلی است میان قوانین حاکم بر فضا-زمان و مکانیک کوانتوم که در مجموع چهار قانون حاکم بر طبیعت را متحد کرده است.

دستیابی به جهان‌های موازی

جهان های موازی / parallel universes

آیا ممکن است با جهان‌های موازی ارتباط برقرار کرد؟ آیا مکان دارد که موجوداتی از دیگر جهان‌های موازی به ما سر زده باشند؟ تماس با دیگر جهان‌های موازی کوانتومی که دارای فازی مخالف با فاز جهان ما، هستند بسیار نامحتمل به نظر می‌رسد. دلیل فاز مخالف ما از این جهان‌های دیگر این است که اتم‌های ما با سایر اتم‌ها در محیط پیرامونی برخورد کرده‌اند. در هر برخورد تابع موج آن اتم اندکی می‌رمبد، یعنی تعداد جهان‌های موازی کاهش می‌یابد. هر برخورد، از تعداد امکان‌پذیری‌ها کم می‌کند. جمع کل تمام این تریلیون‌ها ریز رمبش‌های اتمی به این توهم می‌انجامد که اتم‌های بدن ما کلا به حالت قطعی رمبیده‌اند.

واقعیت عینی اینشتین، توهمی است حاصل از این امر که ما تعداد بسیار زیادی اتم در بدنمان داریم که هر یک به سایر برخورد می‌کنند و هر بار تعداد جهان‌های موازی ممکن را کاهش می‌دهد. این مانند دیدن تصویری تار در دوربین است. هر بار که شما دوربین را میزان کنید تصویر شفاف و شفاف‌تر می‌شود. این متناظر است با تریلیون‌ها برخورد ریز با اتم‌های همسایه که هر برخورد از تعداد جهان‌های ممکن را کاهش می‌دهد. به این شیوه ما به‌آرامی از جهان خرد مبهم را به جهان کلان گذر می‌کنیم . پس احتمال برهمکنش با یک جهان کوانتومی دیگر شبیه به جهان ما صفر نیست بلکه بر حسب تعداد اتم‌های بدن ما به سرعت کاهش می‌یابد. چون در بدن ما تریلیون‌ها تریلیون اتم هست شانس برهمکنش ما با جهان دیگری پر از دایناسورها و فضایی‌ها بسیار اندک است اما خوشبختانه صفر نیست.

 احتمال برهمکنش با یک جهان کوانتومی دیگر شبیه به جهان ما صفر نیست

می‌توانید محاسبه کنید برای وقوع چنین رویدادی باید خیلی بیشتر از طول عمر جهان صبر کنید. پس نمی‌توان برقراری تماس با یک جهان موازی کوانتومی را منتفی دانست. ولی این رویداد فوق‌العاده نادر خواهد بود زیرا جهان ما با آن جهان دارای فازی مخالف است. ولی در کیهان‌شناسی ما با نوع دیگری از جهان‌های موازی مواجه می شویم؛ یک چند جهانی از جهان‌هایی که با هم همزیستی دارند مانند حباب‌های صابون شناور در وان حمامی کف‌آلود. تماس با جهانی دیگر در یک چند جهانی پرسشی است متفاوت. انرژی لازم برای گشودن سوراخی در فضا یا بزرگ کردن کف فضا-زمان از مرتبه‌ی انرژی پلانک است؛ جایی که تمام فیزیک شناخته شده از پا می‌افتد. فضا و زمان در آن انرژی پایدار نیستند و این امکان رفتن از جهان ما را زنده نگه می‌دارد.

این یک پرسش آکادمیک محض نیست زیرا تمام حیات هوشمند در جهان، روزی مجبور به رویارویی با پایان جهان خواهد بود. شاید برای فرار از این مهلکه روزی حیات هوشمند مجبور شود به جهان موازی دیگری نقل مکان کند. داده‌های پیشین ماهواره‌ی WMAP و ماهواره پلانک، تأیید می‌کند که جهان با آهنگی شتابان در حال انبساط است. چه بسا روزی تمام ما در آنچه که فیزیکدان‌ها انجماد بزرگ (Big Freeze) می‌نامند از بین برویم. سرانجام تمام جهان تاریک خواهد شد. تمام ستارگان در آسمان خاموش خواهند شد و ستاره‌های نوترونی و سیاهچاله‌ها تشکیل خواهد شد. همچنین ممکن است خود اتم‌های اجسام نیز شروع به واپاشی کنند یا دما به نزدیک صفر مطلق برسد و حیات را ناممکن سازد.

تورم کیهانی

بیگ بنگ / big bang

در اوایل دهه‌ی ۸۰ میلادی، فیزیکدانان متوجه شدند که می‌توان تعریفی متفاوت از جهان‌های موازی ارائه داد؛ اینکه جهان‌های دیگر برخلافف باور گذشته در فضای انتزاعی و موازی متفاوتی وجود ندارند، بلکه در همین بستر فضا-زمان و در نقطه‌ای کاملا دور به نسبت جهان ما وجود دارند. تعریف شگفت‌انگیزی از جهان‌های موازی بود اما به نظر می‌رسید که این جهان‌های حباب مانند، حاصل تصویر جدیدی بود که در زمینه کیهان‌شناسی در حال شکل‌گیری بود. الن گوت (Alan Guth) که هم‌اکنوناضر فیزیکدان دانشگاه MIT آمریکا است، در سال ۱۹۸۰ میلادی پیشنهاد داد که در نخستین لحظات پس از بیگ بنگ، جهان به سرعت مانند بادکنک منبسط شد و سپس به حالت انبساط عادی خود بازگشت. همین دوره‌ی تورمی موقتی، به قول گوت، که ناشی از نوعی گرانش دافعه‌ای بود، می‌تواند به خوبی توضیح دهد که چرا کیهان صاف و تخت است؛ همین ویژگی‌ها موجب سردرگمی کیهان‌شناسان شده بود.

مقاله‌ی مرتبط:

 امروزه اکثر کیهان‌شناسان مفهوم کلی تورم را پذیرفته‌اند و تاکنون چندین مدل کلی را برای توضیح آن انبساط سریع ارائه داده‌اند. به‌گفته‌ی گوت، به مرور زمان مدل‌های مربوط‌به توضیح انبساط پس از بیگ بنگ بهتر و بهتر شده‌اند. برای مثال در طول چند دهه‌ی گذشته مأموریت ماهواره‌ای ناسا به نام کاوشگر ناهمسان‌گرد ریزموجی ویلکینسون (WMAP) و ماهواره پلانک سنجش‌های دقیقی از تابش زمینه‌ی کیهان انجام داده‌اند و دریافته‌اند که الگوهای ظریف آن با پیش‌بینی‌های تورمی مهبانگ مطابقت دارند. کیهان‌شناسان همچنین می‌توانند به کمک این تابش‌ها، چگالی جرم جهان را اندازه‌گیری کنند. گوت معتقد است این مقدار برابر با نیم درصد پیش‌بینی تورم خواهد بود. اندرو لیدل، کیهان‌شناس دانشگاه ادینبورو می‌گوید:

شواهد بسیار قوی وجود دارد. اکثریت مردم مفهوم تورم کیهانی را معقول می‌دانند و انتظاری نمی‌رود که فرضیه دیگری بتواند جای آن را بگیرد.

جهان‌های موازی در بستر فضا-زمان و در نقطه‌ای کاملا دور به نسبت جهان ما وجود دارند

گوت و دیگر دانشمندان پیشرو در نخستین سال‌های ارائه‌ی تئوری تورم کیهانی دریافتند که می‌توانند برداشت‌های جالب دیگری را به معادله‌شان بیفزایند؛ اینکه تورم کیهانی ابدی است و فقط در یک ظرف فضایی حباب‌مانند می‌توان آن را متوقف کرد. فضای بین حباب‌ها، که همچنان در حال تورم هستند، برای تشکیل حباب‌های جدید کافی است. فضای در حال تورم کیهانی، آنقدر سریع منبسط می‌شود که تقریبا هیچ چیزی از توان کافی برای رسیدن به مرزهای آن برخوردار نیست. بنابراین هر یک از آن حباب‌ها عملا جهانی مجزا و منزوی را تشکل می‌دهند. جهان ما تنها یکی از آن جهان‌های حبابی شکل را تشکیل می‌دهد. وایلنکین در سال ۱۹۸۳ میلادی پی برد که رایج‌ترین مدل‌های تورم کیهانی وجود جهان‌های موازی را پیش‌بینی کرده‌اند. مدل‌هایی که آن را رد می‌کردند، به اعتقاد او غیر واقعی بودند.

آندریاس آلبرشت، فیزیکدان دانشگاه کالیفرنیا می‌گوید که با ساده‌ترین فرضیه‌ها به تورم ابدی و جهان‌های موازی خواهید رسید. اگر در آن زمینه محافظه‌کارانه برخورد کنید، رادیکال خواهید شد. تورم بی‌نظم کیهانی که جهان‌های چندگانه را تولید می‌کند، از نظریه‌ی تورم کیهانی ساخته می‌شود که در ابتدا توسط آلن گوت در مؤسسه‌ی فناوری ماساچوست مطرح شد. او تورم کیهانی را فرمول‌بندی کرد تا چند مسئله‌ی عمیق در کیهان‌شناسی جهان ما را حل کند؛ برای مثال چرا جهان آغازین به‌شدت همگن بود. اگرچه نواحی مجزا به‌طور اتفاقی گسسته بودند آلن گوت تورم را به این صورت توصیف می‌کند که جهان ما با دوره‌ی شگفت‌انگیز بسیار کوتاهی از انبساط نمایی و عظیم شروع شد که توسط حالت ویژه‌ای از ماده هدایت می‌شد که «خلاء کاذب» نام دارد.

جهان های موازی / parallel universes

طبق نظریه‌ی میدان کوانتومی، کلمه‌ی خلاء نشان‌دهنده‌ی بخشی از فضا است که انرژی کمینه‌ی محلی دارد ولی کمترین انرژی محتمل ممکن نیست و کلمه‌ی کاذب به معنای درنهایتت ناپایدار است؛ گرچه خلاء می‌تواند به مدت بسیار طولانی‌ای پایدار باقی بماند. نکته‌ی قابل‌توجه این است که خلاء کاذب می‌تواند به یک حالت انرژی پایین‌تر تونل بزند و انرژی عظیمی را آزاد یا ایجاد کند. گوت می‌گوید در این سناریوی تورمی، انبساط نمایی به پایان می‌رسد، چون خلاء کاذبی که محرک گرانش دافع است، ناپایدار است و فرو می‌پاشد؛ چیزی که بسیار شبیه واپاشی عناصر پرتوزا است. پایان آن تورم اولیه (بعد از اینکه فضا به‌صورت نمایی در کسری از ثانیه منبسط شده است) به بیگ بنگ تبدیل می‌شود که در آن انرژی وسیعی که در خلاء کاذب محبوس شده بود آزاد و به انرژی و ماده‌ی جهان آغازین تبدیل می‌شود.

فضای بین جهان‌های پاکتی یا حبابی با سرعت بسیار زیادی منبسط می‌شود

این انرژی چیزی است که سوپ بسیار داغ و یکنواختی از ذرات پلاسمایی را تولید می‌کند که نقطه‌ی شروع در نظریه‌ی بیگ بنگ است. ولی طبق مدل تورم کیهانی، درحالی‌کهه فروپاشی خلاء کاذب جرقه‌ی بیگ بنگ را در یک بخش از فضای در حال انبساط زده است، آن فروپاشی در تمام فضای در حال انبساط اتفاق نیافتاده است چون تمام فضای در حال انبساط به‌صورت هم‌زمان فرو نمی‌پاشد. آن آهنگ‌های متغیر فروپاشی کلید مخصوصی را فراهم کرد که باعث می‌شود جهان‌های چندگانه بدون هیچ پایانی متولد شود. بخش‌هایی از فضای خلاء کاذب که فرو نمی‌پاشد به‌صورت نمایی منبسط می‌شود و فضا را نسبت به بخش‌هایی از خلاء کاذب که فرو می‌پاشد هم سریع‌تر می‌کشد و بسط می‌دهد. چون این فضای خلاء کاذب و در حال انبساط، شبه‌پایدار است، درنهایتت قسمت‌هایی از آن در طول دوره‌های زمانی بسیار طولانی، فرو می‌پاشد.

هر فروپاشی یک جهان پاکتی (pocket universe) منفرد تولید می‌کند که این عبارت اصطلاح گوت برای ناحیه‌ی متصل فضا-زمان است. آهنگ انبساط‌ها بسیار سریع‌تر از آهنگ فروپاشی‌ها است به همین دلیل نواحی جدیدی درست می‌شود. تمام اینها به این خاطر کار می‌کند که فشار گرانش منفی خلاء کاذب ،در بخش‌هایی از فضا که فرو نپاشیده، به ایجاد میدان گرانشی دافع ادامه می‌دهد که نیروی محرک، پشت قضیه‌ی انبساط نمایی تورم فضا است. این عمل فرصت‌های بیشتری برای فروپاشی‌های محلی درست می‌کند که در عوض جهان‌های پاکتی‌ای تولید می‌کند که به معنای واقعی کلمه‌ بی‌نهایت یا نامحدود است. الکساندر ویلنکین توضیح داد که چون فضای بین این جهان‌های پاکتی یا حبابی با سرعت بسیار زیادی منبسط می‌شود، فضا برای شکل‌گیری حباب‌های جدید باز می‌شود، بنابراین تعداد نامحدودی از جهان‌های پاکتی در طول تورم شکل می‌گیرد.

نظریه‌ی چندجهانی

جهان های چندگانه / multi universes

چندجهانی مدل‌های مختلف و متنوعی دارد. در برخی مدل‌های آن، ممکن است جهان‌های همسایه با جهان ما تعامل داشته باشند و در برخی مدل‌های دیگر، این جهان‌های متعدد می‌توانند ارتباطی با یکدیگر نداشته باشند. یکی از روش‌های شکل‌گیری چندجهانی، تورم ابدی (Eternal inflation) است. برخی فیزیک‌دانان معتقدند که عالم تا ابد به گسترش خود ادامه خواهد داد. این مدل تورم ابدی نام دارد و با ترکیب معادلات مکانیک کوانتومی و نسبیت عام، می‌توان به برخی ویژگی‌های آن دست پیدا کرد. در عالمی که دچار چنین سرنوشتی می‌شود، برخی بخش‌های کیهان در فرآیندی خودتکرار و بی‌پایان، تعداد بی‌نهایتی جهان پدید خواهند آورد.

مقاله‌ی مرتبط:

دو کیهان‌شناس به نام‌های آلن گوت و آندری لیند این فرضیه را مطرح کردند که در چندجهانی حاصل از تورم ابدی، هر چیزی که می‌تواند اتفاق بیفتد، بی‌نهایت بار اتفاق خواهد افتاد. جهان‌های متعددی که از تورم ابدی پدید می‌آیند، لزوما ویژگی‌های یکسانی ندارند؛ برای مثال، ثابت‌های فیزیکی مثلا سهم انرژی تاریک یا ثابت کیهان‌شناختی اینشتین، در آن‌ها مقادیر متفاوتی خواهد داشت. در روزگار اینشتین احتمال اینکه جهان ما می‌توانست جور دیگری باشد، خیلی دور از ذهن بود. اما در چند دهه‌ی اخیر، این سؤال از مرزهای ممنوعه به جریان اصلی پژوهش‌های فیزیک وارد شده است و فیزیک‌دانان به‌جای آنکه تصور کنند جهان ما می‌توانست چه ویژگی‌هایی داشته باشد، از سه روش کاملا مستقل به این نتیجه رسیده‌اند که احتمالا جهان‌های مجزای دیگری نیز وجود دارند که اغلب از ذراتی کاملا متفاوتی تشکیل شده‌اند و نیروهای متفاوتی بر آن‌هاحکم‌فرمانی می‌کنند.

برای هر حالت ممکن از کارهای ما، جهانی برای نمایش آن وجود دارد

در سال ۱۹۱۵، آلبرت اینشتین نظریه‌ی نسبیت عام را که مهم‌ترینکار تمام عمرش بود، منتشر کرد. این نظریه‌ که حاصل ۱۰ سال تلاش برای درک مفهوم نیروی گرانش بود، از بنیان‌های ریاضی قوی بهره می‌برد و معادلات آن می‌توانست از حرکت یک سیاره به دور ستاره‌اش تا مسیر پرتوهای نور را با دقتی کم‌نظیر پیش‌بینی کند. طی چند سال، ریاضی‌دانان نتیجه گرفتند که طبق این نظریه، عالم نمی‌تواند ایستا باشد، بلکه در تغییر است و کهکشا‌ن‌ها از یکدیگر دور یا به یکدیگر نزدیک می‌شوند. اینشتین در آغاز با این نتیجه‌گیری، مخالفت کرد. اما رصدهای ادوین هابل، اخترشناس برجسته در سال ۱۹۲۹، انبساط عالم را تأیید کرد.

طولی نگذشت که فیزیک‌دانان چنین استدلال کردند که اگر جهان امروز در حال انبساط است، پس در گذشته کوچک‌تر بوده است و بدین‌ترتیب در زمانی بسیار دور، هر آنچه را که امروز می‌بینیم، از کوچک‌ترینذرات تشکیل‌دهنده‌ی ماده تا تک‌تک ستارگان، کهکشان‌ها و حتی خود فضا، در نقطه‌ای بی‌نهایت کوچک‌، فشرده شده بود و عالم ما از فوران این نقطه‌ی اولیه و تحول آن به‌وجود آمده است. در طول دهه‌های میانی قرن بیستم، مشاهدات بسیاری در تأیید نظریه بیگ‌بنگ انجام شد،‌ اما فیزیک‌دانان می‌دانستند که این نظریه نقض بزرگی دارد؛ نظریه انفجار بزرگ هرچیزی را توضیح می‌داد غیر از همان انفجار اولیه. معادلات اینشتین به‌خوبی تحول عالم را از کسری از ثانیه پس از بیگ بنگ توصیف می‌کردند، اما وقتی می‌خواستید شرایط نخستین لحظات عالم را تحلیل کنید، معادلات بی‌معنی می‌شدند.
نظریه چندجهانی

درست شبیه اینکه در ماشین حساب عددی را بر صفر تقسیم می‌کنید و ماشین‌حساب به شما پیغام خطا می‌دهد. نظریه بیگ بنگ نمی‌توانست در مورد چرایی انفجار بزرگ و عامل آن توضیحی ارائه دهد. زمانی نه‌چندان دور فکر می‌کردیم که سیاره ما در مرکز عالم است، اما دیری نگذشت که فهمیدیم ما هم یکی از چند سیاره‌ای هستیم که به‌دور خورشید می‌گردیم. پس از آن فهمیدیم که خورشید ما هم یکی از میلیاردها ستاره تشکیل‌دهنده راه شیری است و در حاشیه کهکشان جای‌ گرفته در حالی‌که تصور می‌کردیم تمام عالم همین کهکشان زیبایی است که شب‌ها در آسمان می‌بینیم. در نیمه‌های قرن بیستم مشخص شد که کهکشان ما یکی از صد میلیارد کهکشانی است که در عالم ما پراکنده شده‌اند.

اکنون کیهان‌شناسی تورمی این احتمال را مطرح کرده که جهان ما با تمام میلیاردها کهکشان‌ و ستاره و سیاره‌اش، یکی از بی‌شمار جهان‌هایی است که در چندجهانی پخش شده‌اند. ایده‌ای که اگر درستی آن تأیید شود، می‌تواند دیدگاه ما نسبت به تکامل عالم را تغییر دهد. اما زمانی‌که آندری لیند و آلکساندر ویلنکین برای نخستین‌بار ایده‌ی چندجهانی را در دهه‌ی ۹۰ مطرح کردند، فیزیک‌دانان چندان واکنشی نشان ندادند. جهان‌های دیگر حتی اگر واقعا هم وجود داشته باشند، خارج از محدوده‌ی جهان قابل رویت قرار دارند. ما حتی به همه‌ جای جهان خودمان دسترسی نداریم. به ‌نظر می‌رسد نه می‌توانیم بر جهان‌های دیگر تأثیری داشته باشیم و نه جهان‌های دیگر می‌توانند بر ما تأثیرگذار باشند.

 در چندجهانی حاصل از تورم ابدی، هر چیزی که می‌تواند بی‌نهایت بار اتفاق بیافتد

حال این سؤال مطرح می‌شود که وجود یا عدم وجود جهان‌های دیگر چه تأثیری در علوم ما خواهد گذاشت؟ در اینجا بود که تلاش‌های پیرامون جهان‌های موازی حدود یک دهه متوقف شد تا آنکه نتایج غیرمنتظره‌ی مجموعه‌ای از مشاهدات شگفت‌انگیز در دهه ۱۹۹۰، فرصت جدیدی را فراهم آورد. در این دیدگاه نه‌تنها جهان ما یکی است در میان انبوهی از سیاره‌ها، بلکه تمام جهان ما نیز در مقیاس کیهانی ناچیز است و تنها یکی از جهان‌های بی‌شماری است که هر یک کار خودشان را انجام می‌دهند. اخترشناسان می‌توانند تا فاصله‌ای به اندازه‌ی ۴۲ میلیارد سال نوری را مشاهده کنند؛ افق دیداری کیهان. ما هیچ دلیلی نداریم که شک کنیم که جهان در آنجاا تمام می شود.

فراتر از آن می‌تواند دامنه های زیاد و حتی بی نهایت زیادی بسیار شبیه به آنچه ما می‌بینیم، وجود داشته باشد که هر یک توزیع نخستین متفاوتی از ماده دارد. حال چندجهانی (Multiverse) از کجا آمده است و چیست؟ برای فهم آن ابتدا بیایید با تصوری که ما از جهان داریم شروع کنیم. منظور ما از جهان، جهانی است که قابل مشاهده و شامل تمام چیزهایی است که قابل اندازه‌گیری هستند و ما با آن‌هاتعامل داریم. هر جایی در جهان که ما به آسمان نگاه کنیم، ستاره‌ها و کهکشان‌ها را به‌صورت خوشه‌هایی می‌بینیم که در شبکه‌ی تارهای عظیم کیهانی گردهم آمده‌اند. اما هر مقدار فضای دورتری را نگاه کنیم، زمان‌های قبل‌تری را مشاهده خواهیم کرد. کیهان‌شناسان می‌گویند به‌دلیل منبسط شدن جهان، تصور بی‌نهایت بودن آن، مدل نظری نامناسبی برای توضیحش است. ما قطعا با جهانی محدود رو‌به‌روتیم که حدود ۱۴ میلیارد سال پیش به‌وجود آمده است.

مقاله‌ی مرتبط:

اما اگر جهان بی‌پایان بود، از نظر ریاضیاتی می‌شد مطمئن بود که جایی در این پهنه‌ی بیکران فضا-زمان وجود دارد که شخصی تقریبا یا کاملا مانند ما در گوشه‌ای از کیهان دارد زندگی می‌کند. با این وجود اگر بخواهیم به نسخه‌ی کیهانی مشابه خودمان سفر کنیم، باید فاصله‌ای برابر با ۱۱۵^۱۰^۱۰ متر را بپیماییم، این فاصله برای پیدا کردن کپی خودمان به ۲۹^۱۰^۱۰ متر می‌رسد و این بر پیچیدگی‌های جهان‌های موازی می‌افزاید. برخی از کیهان‌شناسان بر این باورند که در دوره‌ی تورم اولیه‌ی جهان حباب‌های کیهانی زیادی تولید شده است. به عبارت دیگر سرعت انبساط جهان به‌حدی بالا رفته است که پیوستگی فضا-زمان دچار درهم پاشیدگی و فضا-زمان به‌صورت واحدهای مجزایی متلاشی شده است. البته نظریه‌های دیگری نیز وجود دارند که توازی کیهانی را مورد نظر قرار داده‌اند. در ادامه به توضیح این نظریه‌ها خواهیم پرداخت.

نظریه‌ی انتخاب طبیعی کیهانی

نسبیت عام

لی اسمولین، پژوهشگری در مؤسسه‌‌ی پریمتر و پروفسور کمکی فیزیک در دانشگاه واترلو، در کتابش حیات کیهان پیشنهاد می‌کند که فرآیندهای داروینی هنوز در نهادهای غیرزیستی اعمال می‌شود. از آن‌جایی که جهان به‌صورت بالقوه، واحدی همتاساختی (replicative) است، او پیشنهاد می‌دهد که جهان در معرض فشارهای گزینشی قرار دارد. یعنی تقریبا تمام کارهایی که جهان انجام می‌دهد به سمت همتاسازی (replication) گرایش دارد. اسمولین می‌گوید که این سناریویی است که توضیح می‌دهد چطور قوانین طبیعت انتخاب شده است و اگر این قضیه صحیح باشد، این پارامترها به سمت بیشینه‌سازی تعداد سیاهچاله‌های ایجاد شده در کیهان هدایت می‌شود. قطعا سیاهچاله‌ها و تکینگی‌هایی که ایجاد می‌کند، پایه‌ی اصلی نظریه‌ی اسمولین است.

مقاله‌ی مرتبط:

در این ناحیه از فضا-زمان کمیت‌هایی همانند میدان‌ گرانشی یا دما بی‌نهایت می‌شود. همچنین در این نواحی نسبیت عام دیگر کارآیی ندارد و ایجاد هرگونه پیش‌بینی را غیرممکن می‌سازد. نسبیت عام کلاسیک می‌گوید که درون هر سیاه‌چاله یک تکینگی وجود دارد، اما نظریه‌‌ی ریسمان و گرانش کوانتومی حلقه‌ای پیشنهاد می‌دهند که تکینگی‌ سیاه‌چاله را می‌توان از بین برد و وقتی چنین اتفاقی بیافتد شاید این امکان وجود داشته باشد تا فرگشت آیند‌ه‌ی ناحیه‌ فضا-زمان درونش را توصیف کرد. او می‌گوید هر چیزی که درون سیاه‌چاله می‌افتد تنها به یک تکینگی کیهانی نمی‌رسد و چون زمان به پایان رسیده است از رشد متوقف می‌شود. درواقعع زمان ادامه می‌یابد و هر چیزی که درون سیاه‌چاله پرت می‌شود در جایی که تکینگی بوده است، آینده‌ای خواهد داشت و آن ناحیه جایی است که یک جهان نوزاد می‌نامیم.

جهان‌های دیگر اگر  وجود داشته باشند، خارج از محدوده‌ی جهان قابل رویت قرار دارند

مثل نظریه‌‌ی گوناگونی و گزینش داروین، اسمولین هم گمان می‌کند که جهان‌های نوزاد یک مقدار با والد خود که آن‌هارا تولید کرده است، تفاوت دارند. در عوض این جهش کیهانی، که در آن پارامترهای طبیعت اندکی اصلاح شده است، احتمال دارد منجر به جهان جدیدی شود که برحسب قابلیت همتاساختی، بهتر یا بدتر باشد. برای مثال اگر ثابت کیهانی و سرعت نور اندکی بهبود پیدا کرده باشد یا اگر قوانین گرانش خیلی ضعیف یا قوی شده باشد جهان جدید می‌تواند در قابلیت‌اش برای ایجاد کمیت‌های عظیم ستارگان بزرگ، پایین‌تر از سطح بهینه باشد. در چنین جهانی احتمالا ماده قادر به تلفیق نیست و به ستارگان تبدیل نمی‌شود یا کهکشان‌ها قادر به شکل‌گیری نیستند. 

اگر جهان متولدشده قوانینی فیزیکی داشته‌ باشد که بر پایه‌ی آن‌هااتم‌ها، ستاره‌ها و حیات شکل می‌گیرند، پس قطعا سیاه‌چاله‌هایی هم باید در آن وجود داشته باشد. این بدین معنی است این جهان جدید هم به نوبه‌ی خود می‌تواند فرزندانی از خودش داشته باشد. با گذر زمان، تعداد جهان‌هایی به این شکل از تعداد جهان‌هایی که سیاه‌چاله ندارند، بیشتر خواهد بود. چرا که جهان‌های بدون سیاهچاله نمی‌توانند بازتولید کنند. اگر فرضیه‌‌ی انتخاب طبیعی کیهانی صحیح باشد آن‌وقت حیات نتیجه‌ای از کیهان تنظیم‌شده است تا به وسیله‌ی تولید ستارگان عظیم بسیار زیاد سیاه‌چاله‌هایی را تولید کند.

نظریه‌ی چندجهانی کوانتومی

فیزیک کوانتوم

دانشمندان در دنیای کوچک و در عین حال عظیم کوانتوم، اتفاقات و رفتارهای بسیار عجیبی مشاهده کرده‌اند. برای مثال، اجزای موجود در این سطح به‌صورت اجباری اشکال مختلفی به خود می‌گیرند که از جمله می‌توان به فوتون‌ها اشاره کرد که هر دو رفتار موج و ذره را از خود به نمایش می‌گذارند. برای درک عجیب بودن این اتفاق می‌توان از این مثال استفاده کرد. فرض کنید دوست خود را می‌بینید و درحالی‌کهه با او حرف می‌زنید در یک چشم به هم زدن او فرم گازی به خود می‌گیرد و در هوا پخش می‌شود. این پدیده را اصل عدم قطعیت هایزنبرگ می‌نامند. فیزیک‌دان نامی، ورنر هایزنبرگ (Werner Heisenberg)، معتقد بود که ما با مشاهده‌ی ذرات کوانتومی بر رفتار این ذرات تاثیر می‌گذاریم.

بنابراین ما هیچ‌گاه نمی‌توانیم از اشیای کوانتومی و مشخصات آن مانند سرعت و جایگاهش، با اطمینان صحبت کنیم. این ایده توسط مؤسسه‌ی تفسیر فیزیک کوانتوم کپنهاگ نیز تأیید شده است. به‌گفته‌ی نیلز بور (Niels Bohr) بور به نمایندگی از این مؤسسه، این‌گونه نیست که اجزای کوانتومی گاه در حالتی باشند و پس از چند لحظه حالت دیگری را تجربه کنند بلکه این ذرات دارای تمامی حالت‌های ممکن در آن واحد است. یعنی فوتون نه ذره است و نه موج بلکه هم موج است و هم ذره. مجموع تمامی حالت‌ها برای یک ذره‌ی کوانتوم را تابع موج می‌نامند و موقعیتی که ماده در آن تمامی حالت‌های ممکن را داراست، برهم‌نهی کوانتومی نام دارد. 

نظریه‌ی چندجهانی انبساطی را می‌توانیم چهارمین انقلاب کپرنیکی بدانیم

بور بیان می‌کند که ما هنگام مشاهده‌ی یک ذره‌ی کوانتومی رفتار آن را تحت تاثیر قرار می‌دهیم. مشاهده‌ی یک ذره باعث می‌شود حالت برهم‌نهی کوانتومی از بین برود و ذره مجبور به انتخاب یکی از حالت‌های تابع موج خود شود. این نظریه می‌تواند نتایج متفاوت بررسی یک ماده را توجیه کند چرا که در هر یک از بررسی‌ها ممکن است، ماده حالت متفاوتی را برای خود برگزیند. تفسیر بور چه در زمان خود و چه در عصر حاضر، مورد قبول دانشمندان است. اما اخیرا نظریه‌ی دنیاهای چندگانه‌ی هیو اورت (Hugh Everett III) توجه دانشمندان را به سمت خود جلب کرده است. 

مقاله‌ی مرتبط:

براساس همین نظریه است که فیزیکدانان، سنجش و اندازه‌گیری متفاوتی از یک شی کوانتومی دارند. درواقعع آن شی در جریان اندازه‌گیری‌های مختلف وضعیت‌های متفاوتی را انتخاب می‌کند. تفسیر بور مورد پذیرش بسیاری از پژوهشگران قرار گرفت و هنوز هم شمار زیادی، کوانتومی آن را قبول دارند. اما مدتی است که تئوری جهان‌های متعدد اورت توجه بسیاری را به خود جلب نموده است.

انبساط کیهان / Expansion of the universe

از طرف دیگر، بین جاذبه و انرژی تاریک یک تعادل ظریف وجود دارد. جاذبه ماده را به سمت خودش می‌کشد و انرژی تاریک هم دقیقا برعکس این کار را انجام می‌دهد. این باعث می‌شود عالم با سرعت بیشتری منبسط شود. این دقیقا همان شرایط لازم برای تشکیل ستاره‌هاست. به نظر می‌رسد این عالم به‌گونه‌ای تنظیم شده که شرایط حیات ما در آن فراهم شود. همین موضوع باعث شده است که بعضی از مردم خدا را منشا پیدایش عالم بدانند.

نظریه‌ی چندجهانی انبساطی

نظریه‌ی جهان وصله‌دوزی ساده‌ترین و قابل درک‌ترین حالتی هست که می‌توانیم تصور کنیم

این نظریه بر پایه‌ی بهترین نظریه‌ی بشر برای آغاز جهان بنا نهاده شده است. اکثر دانشمندان به شروع جهان توسط مهبانگی غول‌پیکر اتفاق نظر دارند. آن‌هامعتقدند که جهان کنونی توسط مهبانگ پدید آمد و به سرعت انبساط یافت پس این اتفاق می‌تواند بارها رخ داده باشد و جهان‌های متفاوتی توسط یک انفجار بزرگ از دل یک ذره پدید آمده باشد. این سناریو که انبساط ابدی نام دارد معتقد است که همواره تعداد بی‌شماری جهان پدید می‌آید و رشد می‌کند. البته ما هرگز نمی‌توانیم به جهان‌های موازی برسیم چون حتی اگر با سرعت نور سفر کنیم بازهم بعد از انحلال آن‌هامی‌رسیم. نظریه‌ی انبساطی توضیح می‌دهد که چرا به هر جای عالم که نگاه می‌کنیم نسبتا همگن و یک‌شکل است.

انبساط، این گوی آتشین را بلافاصله در مقیاس بسیار بزرگ کیهانی منفجر کرد، به‌همین دلیل فرصتی برای اینکه عالم، ناهمگن شود وجود نداشت. البته منطاق چگال‌تر متغیر کوچکی هم در این فضای همگن وجود داشت که تعادل را بر هم می‌زد، این چگالی‌های متغیر در انبساط دائم عالم گم شدند. نظریه‌ی چندجهانی انبساطی را می‌توانیم چهارمین انقلاب کپرنیکی بدانیم. یعنی چهارمین باری که ما موقعیت و جایگاه خودمان را در عالم پایین آورده‌ایم؛ هنوز از درستی نظریه‌ی انبساطی مطمئن نیستیم. اما اگر انبساط ابدی از تعداد بی‌شماری مهبانگ، چند جهان موازی به وجود بیاورد، یکی از بزرگ‌ترین مشکلات فیزیک مدرن حل می‌شود.  

نظریه‌ی جهان وصله‌دوزی

نظریه جهان وصله‌دوزی درواقعع ساده‌ترین و قابل درک‌ترین حالتی هست که می‌توانیم تصور کنیم. در این حالت همین جهان کنونی به دفعات مختلف تکرار می‌شود و زمان در این جهان‌ها متفاوت است. با اینکه هنوز نمی‌دانیم کیهان ما نامحدود است اما اسنادی هم برای رد این فرضیه نداریم. در صوتی که کیهان ما نامحدود باشد از منطقه‌های وصله‌پینه مانندی شکل گرفته است. این مناطق به یکدیگر دسترسی ندارند و نمی‌توانند یکدیگر را ببینند چون فاصله‌ی آن‌هااز هم به‌حدی زیادی است که نور هنوز نتوانسته آن فاصله را طی کند. عمر کیهان ما تنها ۱۳.۸ میلیارد سال است بنابراین هر منطقه‌ای که ۱۳.۸ میلیارد سال نوری با ما فاصله داشته باشد، بدون شک خارج از دیدرس ما است.

نظریه‌ی چندجهانی غشایی 

نظریه M

وقتی نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین در دهه‌ی ۲۰ میلادی در مرکز توجه عموم قرار گرفت، بسیاری از افراد درباره‌ی بعد چهارمی که اینشتین مطرح کرده بود، فرضیه‌های مختلفی داشتند. چه چیزی ممکن است در آنجا باشد؟ آیا ممکن است در بعد چهارم یک جهان پنهان وجود داشته باشد؟ اینشتین ایده‌ی یک بعد جدید را مطرح نکرده بود بلکه او فقط می‌گفت مثل سه بعد فضایی، زمان هم یک بعد است. همه‌ی این چهار بعد در یک ساختار یگانه به نام فضا-زمان با هم ترکیب شده‌اند. بااین‌حالل، سایر‌ی فیزیک‌دانان شروع به گمانه‌زنی درباره‌ی ابعاد جدید در فضا کردند. اولین‌بار در مقاله‌ی یک فیزیک‌دان نظری به نام تئودور کالوزا، به ابعاد پنهان اشاره شد. کالوزا در مقاله‌ای که سال ۱۹۲۱ منتشر شده بود نشان داد که او با افزودن یک بعد دیگر به معادلات نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین می‌تواند به معادله‌ی دیگری برسد که وجود نور را پیش‌بینی می‌کند.

مقاله‌ی مرتبط:

اسکار کلاین، فیزیک‌دان سوئدی در سال ۱۹۲۶ پاسخی را برای این سؤال پیشنهاد داد. او گفت که شاید بعد پنجم در فاصله‌ای بسیار بسیار کم از ما چنبره زده باشد؛ چیزی حدود کسری از یک میلیارد تریلیون تریلیون یک سانتی‌متر. این مفهوم که یک بعد چنبره بزند عجیب به نظر می‌رسد، اما درواقعع یک پدیده‌ی آشنا است. مثلا شیلنگ باغبانی یک شی سه‌بعدی است، اما اگر به اندازه‌ی کافی از آن فاصله بگیریم، مثل یک خط یک‌بعدی به نظر می‌رسد. چون در این صورت، دو بعد دیگر بسیار کوچک به نظر می‌رسند. عبور از کنار بعد دیگری که کلاین معرفی کرده بود، آنقدر سریع اتفاق می‌افتد که ما متوجه آن نمی‌شویم. از آن زمان، فیزیک‌دانان ایده‌های کالوزا و کلاین را در نظریه‌ی ریسمان به کار بستند. وقتی نظریه‌ی ریسمان در دهه‌ی ۸۰ میلادی مطرح شده بود، به نظر می‌رسید که فقط در صورت وجود یک بعد دیگر جواب می‌دهد. در نسخه‌ی مدرن نظریه‌ی ریسمان که نظریه‌ی M نام دارد، هفت بعد مخفی وجود دارد. 

 براساس نظریه‌ی M، جهان‌های‌ چندگانه از غشا‌هایی با ابعاد مختلف تشکیل شده است

علاوه‌بر این، لزومی ندارد که این ابعاد فشرده باشند. بلکه می‌توانند بر سطح مناطق وسیعی گسترده شده باشند که فیزیک‌دانان به آن غشاء (brane) می‌گویند که ممکن هست که این غشاها چندبعدی باشند. یک غشا به‌تنهایی می‌تواند مکانی برای پنهان شدن یک جهان کامل باشد. براساس نظریه‌ی M، جهان‌های‌چندگانه متشکل از غشا‌هایی با ابعاد مختلف است که مثل انباشته‌ای از کاغذ با هم همزیستی می‌کنند. اگر این فرضیه درست باشد، باید دسته‌ی جدیدی از ذرات به نام ذرات کالوزا-کلاین وجود داشته باشد. به‌صورت نظری، ما می‌توانیم آن ذرات را در یک دستگاه شتاب‌دهنده‌ی ذرات مثل برخورد‌دهنده‌ی هادرونی بزرگ (Large Hadron Collider) بسازیم. این ذرات ویژگی‌های متمایزی خواهند داشت، چون بعضی از گشتاورهای آن‌هادر ابعاد پنهان انجام می‌شود. این جهان‌های غشایی باید کاملا متمایز و جدا از هم باشند چون نیروی‌هایی مثل گرانش از میان آن‌هاعبور نمی‌‌کند.

اما اگر غشاها با هم برخورد کنند، پیامد آن بسیار عظیم و سرنوشت‌ساز خواهد بود. همین مهبانگ می‌تواند نتیجه‌ی این برخورد باشد. همچنین یک فرضیه‌ی دیگر هم که مطرح شده این است که نیروی گرانش می‌تواند بین غشاها نشت کند. این نشتی می‌تواند توضیح دهد که چرا نیروی گرانش، به‌عنوان یک از نیروهای بنیادی در مقایسه با دیگر نیروهای بنیادی تا این حد ضعیف است. اگر گرانش در پهنای ابعاد بزرگتری به جز چهار بعدی که می‌شناسیم گسترده شده باشد، طبیعتا نیروی آن کمتر می‌شود. در سال ۱۹۹۹، رندال و همکارش عنوان کردند که غشاها صرفا دارای گرانش نیستند، بلکه آن‌هابا خم کردن فضا آن را ایجاد می‌کنند. درواقعع، این بدین معنی است که یک غشا گرانش را متمرکز می‌کند. به همین دلیل نیروی آن در یک غشای دیگر نزدیک به آن ضعیف به نظر می‌رسد. این گفته همچنین توضیح می‌دهد که چرا ما می‌توانیم روی غشایی با تعداد نامحدودی از ابعاد زندگی کنیم، بدون اینکه متوجه ابعاد دیگر بشویم. اگر ایده‌ی آن‌هادرست باشد، حجم زیادی از فضا برای جهان‌های دیگر نیز وجود دارد.

مخالفان نظریه‌ی جهان‌های موازی

جهان های موازی / parallel universes

با همه‌ی این تفاسیر، همه نظریه‌پردازان با نظریه‌ی جهان‌های موازی موافق نیستند. اتان سیگال، اخترفیزیکدان، در سال ۲۰۱۵ در مقاله‌ای عنوان کرد که منحنی فضا-زمان می‌تواند تا بی‌نهایت ادامه داشته باشد، اما معتقد است محدودیت‌هایی نیز همراه‌با این ایده وجود دارد. مشکل کلیدی این است که ۱۴ میلیارد سال از عمر جهان ما می‌گذرد و این موضوع به وضوح نشان می‌دهد که حد و مرز‌هایی برای عمر دنیای ما وجود دارد. این محدودیت‌ها، تعداد حالات ممکن برای بازآرایی ذرات را نیز دربر می‌گیرند و متاسفانه این احتمال کمتر از آن است که بدل شما در دنیایی دیگر سوار هواپیما شود و از سرنوشت خود مطلع باشد. سیگال معتقد است که انبساط ابتدایی جهان امری مستقل از زمان نبوده است و با گذشت زمان رو به کاهش می‌گذارد چرا که نیازمند انرژی است و این انرژی با گذشت زمان به همه جای فضا منتقل و به‌نوعی تلف می‌شود.

به‌دلیل متفاوت بودن نرخ زمان و انبساط دنیاهای چندگانه، احتمال وجود جهان‌های شبیه ما کمتر می‌شود

بنابراین ذراتی که در نتیجه بیگ بنگ به‌وجود آمده‌اند برای همیشه گسترش پیدا نمی‌کنند. با توضیحات آقای سیگال، چنین برداشت می‌شود که دنیاهای چندگانه، نرخ انبساط و زمان‌های متفاوتی دارند، که می‌تواند بیشتر یا کمتر باشند، و این موضوع احتمال وجود جهان‌هایی مانند خودمان را کاهش می‌دهد. در سال ۱۹۵۴ میلادی، اورت ایده‌ای بنیادین را مطرح کرد؛ اینکه جهان های موازی متعددی وجود دارند که درست شبیه به دنیای ما هستند. این جهان‌ها همگی به دنیای ما مربوط می‌شوند؛ درواقعع آن‌هاتابعی از ما هستند و ما نیز تابعی از آنها. براساس نظریه‌ی او، در این جهان‌های موازی جنگ‌ها نتایج و پیامدهایی متفاوت از آنچه ما می‌دانیم داشته‌اند. موجوداتی که در این دنیا منقرض شده‌اند، تکامل یافته‌اند و اکنون در جهان‌های دیگری زندگی می‌کنند.

از طرفی در جهان‌های دیگر، احتمال می‌رود که ما انسان‌ها نیز منقرض شده باشیم. این ایده بسیار پیچیده است و می‌تواند هوش را از سر انسان ببرد با این همه باز هم امکان درک آن وجود دارد. نظریه‌ی وجود جهان‌های موازی قبلا در آثار علمی و تخیلی نیز مطرح و در متافیزیک نیز به آن اشاره شده است. چرا ماده کوانتومی رفتاری تا این اندازه نامنظم دارد؟ سطح کوانتومی پایین‌ترین سطحی است که علم تا به امروز موفق به کشف آن شده. مطالعه در رابطه با فیزیک کوانتومی از سال ۱۹۰۰ میلادی تاکنون آغاز شده است؛ درست زمانی‌که ماکس پلانک برای نخستین بار این نظریه را به دنیای علم معرفی کرد. مطالعات پلانک در مورد پرتوافکنی به کشف نتایجی غیرعادی انجامید که با قوانین قدیمی حاکم بر دنیای فیزیک مطابقت نداشت. براساس یافته‌های او، قوانین دیگری بر این دنیا حاکم هستند که نسبت به آنچه می‌شناسیم و می‌دانیم، در سطوحی عمیق‌تر عمل می‌کنند.

آخرین مقاله‌ی استیون هاوکینگ 

استیون هاوکینگ / stephen hawking

هاوکینگ در آخرین روزهای عمر ۷۶ ساله خود هم از فعالیت‌های علمی پژوهشی دست نکشید. او همراه‌با فیزیک‌دانی بلژیکی به نام توماس هرتوگ (Thomas Hertog) روی مقاله‌ای به نام خروج نرم از تورم ابدی (A Smooth Exit from Eternal Inflation) کار می‌کرد که چند ماه پیش در مارس ۲۰۱۸، بازنگری و در پایگاه ArXiv منتشر شد. این مقاله هم‌اکنون برای انتشار در یکی از نشریه‌های معتبر علمی در مرحله داوری قرار دارد. هاوکینگ و هرتوگ در این مقاله به بررسی مدل چندجهانی عالم پرداخته‌اند و توضیح داده‌اند که چگونه می‌توان پایان عالم را در مدل‌های چندجهانی پیش‌بینی کرد و حتی نشانه‌های وجود آن را در تابش زمینه‌ی کیهانی یافت. هاوکینگ و هرتوگ در مقاله خود، از ریاضیات پیشرفته‌ای استفاده کرده‌اند تا مشکلات ریاضی و فلسفی اصل انسان‌نگر را دور بزنند و انواع جهان‌هایی را که می‌توانند درون چندجهانی وجود داشته باشند، پیش‌بینی کنند.

برای این کار، آن‌ها از معادلات مکانیک کوانتومی استفاده کرده‌اند تا همه‌چیز را از جمله همه انواع جهان‌هایی که درون چندجهانی متولد می‌شوند، توصیف کنند. آن‌ها حدس زده‌اند که فقط مجموعه محدودی از جهان‌های ممکن می‌توانند در چندجهانی وجود داشته باشند، اما نتوانسته‌اند این حدس را اثبات کنند. هاوکینگ و هرتوگ تلاش کرده‌اند با بررسی گذشته روندی که به شکل‌گیری بی‌نهایت‌های ریاضی منتهی شده است، نشان دهند که کدام‌نوع از جهان‌ها می‌توانند به‌وجود بیایند و کدام یک از آن‌ها می‌توانند مستعد پیدایش رصدگر باشند.

این دو همچنینن مدعی شده‌اند که شواهد چندجهانی احتمالا جایی در دوران اولیه شکل‌گیری عالم پنهان شده است و امکان دارد بتوان آن را با بررسی تابش ریزموج پس‌زمینه کیهانی (CMB) پیدا کرد. این تابش که ۳۸۰ هزار سال پس از انفجار بزرگ در عالم منتشر شد، قدیمی‌ترین و بزرگ‌مقیاس‌ترین اثری است که می‌توان در عالم مشاهده کرد. طی سال‌های اخیر، پژوهشگران متعددی به بررسی نقشه‌های فضاپیمای پلانک از تابش زمینه کیهانی پرداخته‌اند تا ردی از جهان‌های موازی بیابند. پلانک، پیشرفته‌ترین رصدخانه فضایی برای سنجش تابش زمینه‌ی کیهانی است که تفاوت دمای CMB را در حد چند میکروکلوین اندازه‌گیری می‌کند، اما این تلسکوپ فضایی هم نتوانست نشانه‌هایی از وجود جهان‌های موازی بیابد.

به نظر می‌رسد که برای یافتن این نشانه‌های پنهان باید رصدخانه‌ی فضایی به‌مراتب قوی‌تری ساخت. جدیدترین مقاله هاوکینگ از سوی برخی فیزیک‌دانان تحسین شده است و برخی دیگر  آن را مبتنی بر فرضیه‌های بسیار خاص، توصیف کرده‌اند. پژوهش‌های هاوکینگ عمدتا روی حوزه‌هایی از علم فیزیک و کیهان‌شناسی متمرکز بود که فناوری لازم برای آزمایش و بررسی تجربی آن‌ها فراتر از توان امروز بشر است؛ به همین دلیل است که برای هیچ‌یک از پیش‌بینی‌های بزرگ هاوکینگ مانند تابش حرارتی سیاه‌چاله‌ها و انفجار سیاه‌چاله‌های فوق‌سبکی که از مهبانگ برجامانده‌اند، تاکنون تأییدی تجربی یافت نشده است و او نتوانست به جایزه نوبل فیزیک که ارزشمندترین و معتبرترین جایزه علمی دنیای فیزیک به شمار می‌رود، دست یابد.











در این قسمت از سری مقاله‌های بهترین بازی‌های اندروید و آیفون، سری به بهترین بازی‌های منتشر شده در سال ۲۰۱۸ زده‌ایم. – زومجی





























































































داغ‌ترین مطالب هفته

شاخه‌های برتر


خانواده زومجی

عضویت در خبرنامه



























































وضعیت بد نشستن جلوی کامپیوتر و به‌اصطلاح قوز کردن می‌تواند به بروز گردن‌درد، ‌سردرد یا کمردرد بینجامد که با اصلاح نحوه‌ی نشستن، این مشکلات به‌راحتی برطرف می‌شوند.

بسیاری از مردم هنگام کار با کامپیوتر، گردن خود را به جلو خم می‌کنند. یک پژوهش جدید نشان می‌دهد جلو بردن سر برای مطالعه‌ی بهتر مطلب‌های کامپیوتر باعث فشار بر گردن می‌شود و متعاقبا مشکلات شانه و گردن را در پی خواهد داشت.

حتما شما نیز با این صحنه متداول روبه‌رو شده‌اید که شخصی مقابل کامپیوتر نشسته و برای مطالعه‌ی دقیق‌تر سر خود را به سمت صفحه‌ی کامپیوتر جلو برده است. این نحوه‌ی نشستن به‌ ظاهر بی‌ضرر است،‌ اما می‌تواند منجر به سردرد،‌ کاهش تمرکز، ‌افزایش تنش عضلانی و حتی در بلندمدت، آسیب به ستون فقرات شده و شاید هم فرد برای چرخاندن سر خود با مشکل مواجه شود.

گردن درد

اریک پپر، استاد دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو می‌گوید:

وقتی طرز نشستن افراد جلوی کامپیوتر، راست و عمودی باشد، کمر می‌تواند به‌راحتی وزن سر و گردن را تحمل کند که حدود ۵٫۴ کیلوگرم می‌شود. اما زمانی‌که سر را به سمت جلو خم می‌کنند و زاویه‌ی سر با بدن ۴۵ درجه می‌شود،‌ گردن مثل یک اهرم بلند عمل می‌کند که باید یک شئ سنگین را بلند کند. در چنین شرایطی وزن گردن و سر حدود ۲۰٫۴ کیلوگرم می‌شود و جای تعجب ندارد که این افراد از گرفتگی گردن و درد کمر و شانه رنج می‌برند.

پروفسور پپر و همکارانش به بررسی تاثیر وضعیت قرارگیری سر و گردن پرداختند و برای این منظور ابتدا از ۸۷ دانشجو خواستند عمودی بنشینند به‌طوری که سر و گردن در یک راستا باشد و بعد سر خود را بچرخانند. درادامه به آن‌ها گفتند که گردن خود را خم کنند و سرشان را به‌سمت جلو بیاورند. ۹۹درصد از این دانشجویان اعلام کردند که وقتی عمودی نشسته بودند، می‌توانستند سرشان را بیشتر بچرخانند. در آزمایش دوم،‌ ۱۲۵ دانشجو گردن خود را برای ۳۰ ثانیه خم کردند و بعد از آن ۹۸ درصدشان به مقداری درد در سر، گردن یا چشم خود اشاره داشتند.

مقاله‌های مرتبط

این پژوهشگران با استفاده از تجهیزات نوار عصب و عضله (الکترومیوگرافی) به بررسی ۱۲ دانشجو پرداختند و متوجه شدند زمانی‌که افراد قوز می‌کنند و سر را جلو می‌برند،‌ تنش عضله‌ی ذوزنقه‌ای بیشتر می‌شود. چنانچه دراثر کار با کامپیوتر، دچار درد گردن، کمردرد یا سردرد هستید، در وضعیت نشستن خود تجدیدنظر کنید و به‌نحوی بنشینید که سر و گردن و ستون فقرات در یک راستای عمودی باشند.

گردن درد

استاد پپر معتقد است:

باید به‌سرعت فکری به حال وضعیت بد نشستن خود کنید. برای آگاهی بیشتر از عوارض این طرز نشستن می‌توانید آن را به‌صورت اغراق‌شده انجام دهید تا پیامدهایش را بهتر تجربه کنید و با آگاهی بیشتری که از این موضوع به‌دست آورده‌اید، این وضعیت بد نشستن را کنار بگذارید.

استاد پپر راهکارهای دیگری برای مطالعه‌ی آسان‌تر کامپیوتر نیز پیشنهاد می‌دهد که عبارتند از افزایش فونت صفحه کامپیوتر،‌ استفاده از عینک مخصوص مطالعه‌ی کامپیوتر یا قرار دادن کامپیوتر روی پایه‌ای که همتراز چشم‌ها شود.

ذهن آگاهی چیست؟ – زومیت

  • کفش
  • ژانویه 13, 2019
بدون دیدگاه


تمرینات ذهن‌آگاهی ممکن است به کاهش استرس و اضطراب و بهبود وضعیت خواب و حتی کاهش وزن منجر شوند.

درباره‌ی ذهن‌آگاهی (Mindfulness) همه‌جا صحبت می‌شود. رهبران کسب‌و‌کار، ورزش‌کاران حرفه‌ای، متخصصان سلامت روان و بسیاری از مردم درباره‌ی این موضوع بحث می‌کنند که چگونه ذهن‌آگاهی ممکن است بهبود وضعیت روانی و سلامت عمومی را موجب شود. از تمرینات ذهن‌آگاهی به‌عنوان رویکردی برای درمان درد، افسردگی، اختلال وسواس، اعتیاد، بیماری‌های مزمن، عوارض جانبی درمان عفونت HIV و حتی کمک به کاهش وزن و افزایش ثمربخشی استفاده می‌شود.

ذهن‌آگاهی چیست؟

ذهن‌آگاهی تعاریف مختلفی دارد؛ اما به‌طور کلی مفهوم ساده‌ی آن توجه کامل به کاری است که فرد مشغول انجامش است. این موضوع هر کاری را شامل می‌شود: از حس ما درباره‌ی کفش‌ها و پاهایمان تا تعاملاتی که با دیگران داریم. ازلحاظ بالینی‌تر، ذهن‌آگاهی تنظیم آگاهانه‌ی توجه با نگرشی به‌سوی گشودگی (Openness) است. تمرین‌های مدیتیشن و تأکید بر آگاه‌بودن کامل از محیط اطراف، اغلب با تمرینات ذهن‌آگاهی همراه‌اند. به‌طور معمول در برنامه‌های کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی (MBSRs) بر درون‌نگری و کاهش حواس‌پرتی هنگام تمرکز روی کاری خاص تمرکز می‌شود.

ذهن آگاهی

مزایای شرکت در برنامه‌ی ذهن‌آگاهی چیست؟

  • تقویت حافظه
  • کاهش استرس
  • رژیم غذایی سالم‌تر
  • بهبود وضعیت خواب

تمرین ذهن‌آگاهی موجب تقویت حافظه می‌شود

نتایج مطالعه‌ای نشان داده مدیتیشن ذهنی می‌تواند ساختار فیزیکی مغز را تغییر دهد. این عمل از نازک‌شدن قشر پیشانی مغز جلوگیری می‌کند که معمولا با افزایش سن اتفاق می‌افتد و موحب ایجاد فراموشی می‌شود. سارا لازر، یکی از دانشجویان دانشکده‌ی پزشکی هاروارد، این مطالعه را انجام داد. لازر در مطالعه‌اش نشان داد مشارکت در برنامه‌ی کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی هشت‌هفته‌ای، به ایجاد تغییراتی در غلظت ماده‌ی خاکستری در مناطقی از مغز منجر می‌شود که در فرایندهای یادگیری و حافظه و تنظیم عواطف و جلب‌توجه نقش دارد.

در مطالعه‌ی دیگری که روی ۴۸ دانشجوی کارشناسی انجام شد، پژوهشگران دریافتند افرادی که در دوره‌ای دوهفته‌ای از این برنامه‌ها شرکت کرده بودند، در آزمون تحصیلی آزمایشی موفق‌تر عمل کردند. در آن کلاس‌ها، تمرکز روی وضعیت قرارگیری بدن و روش‌های تمرکز توجه روی انجام وظیفه‌ای خاص آموزش داده شده بود. نویسندگان این مطالعه بهبود در نمرات را با افزایش توانایی برای کاهش افکار مخرب و بهبود حافظه‌ی کاری ناشی از تمرین ذهن‌آگاهی مرتبط دانستند.

تمرین ذهن‌آگاهی موجب کاهش و اضطراب می‌شود

یکی از اهداف اصلی ذهن‌آگاهی کاهش حواس‌‌پرتی در حین تمرکز بر انجام وظیفه‌ای خاص است. در مطالعه‌ای مروری، سودمندی برنامه‌های MBSR برای طیف گسترده‌ای از مردم در مقابله با مشکلات بالینی و غیربالینی نظیر اضطراب و استرس نشان داده شد. در یکی از این مطالعات، دانشجویان پرستاری که در برنامه‌ی ذهن‌آگاهی هشت‌هفته‌ای شرکت کرده بودند، کاهش در سطح اضطراب را گزارش کردند. شواهد اولیه نشان می‌دهند برنامه‌های ذهن‌آگاهی همچنین ممکن است در کاهش استرس‌ خاص کنارآمدن با مسئله‌ی تشخیص بیماری سرطان در افراد کمک‌کننده باشد.

ارتباط ذهن‌آگاهی با تغذیه و کاهش وزن

مقاله‌های مرتبط:

در زمینه‌ی غذاخوردن، ذهن‌آگاهی به‌کارگیری تمامی حواس (توجه به رنگ، بو، بافت و طعم غذا) و حذف عوامل حواس‌پرتی در این زمینه مانند تلویزیون یا تلفن‌همراه را  شامل می‌شود. مطالعه‌ای که روی مصرف‌کنندگان بیش‌ازحد از نوشیدنی‌های الکلی انجام شد، نشان داد ذهن‌آگاهی در حین نوشیدن ممکن است موجب کاهش مصرف این نوشیدنی‌ها شود. در همین حال، از شدت استرس و افسردگی مرتبط با کنترل رژیم غذایی نیز می‌کاهد. از توصیه‌های متخصصان دانشگاه پزشکی هاروارد در این زمینه، تنظیم زمان‌سنج برای این موضوع است که خوردن هر وعده‌ی غذایی حداقل بیست دقیقه طول بکشد، استفاده از دست غیرمسلط در هنگام غداخوردن و استفاده از میله‌های غذاخوری (نظیر آنچه چینی‌ها برای خوردن غذا از آن استفاده می‌کنند) به‌جای قاشق‌وچنگال برای کاهش سرعت غذاخوردن است.

تمرین ذهن‌آگاهی موجب بهبود وضعیت خواب می‌شود

در مطالعه‌ای مروری که ۳۸ مقاله را شامل می‌شد، نشان داده شد انجام تکنیک‌های ذهن‌آگاهی ازطریق کاهش تأثیر افکار مخربی نظیر نگرانی‌، موجب بهبود وضعیت خواب می‌شود. نویسندگان آن مقاله خاطرنشان کردند مشارکت در برنامه‌های MBSR موجب بهبود درخورتوجهی در کیفیت خواب و زمان خواب افراد شده بود.

سرگردانی ذهن

بیشتر مطالعات به اثرهای مثبت تمرین‌های ذهن‌آگاهی اشاره می‌کنند؛ اما این تمرین‌ها منتقدانی نیز دارند. به‌عنوان مثال، برخی مطالعات نشان داده‌اند وقتی فرد در دوره‌ی کوتاه زمانی مشغول انجام کاری است که به تمرکز نیاز ندارد و افکار دیگری وارد ذهنش می‌شوند، این امر می‌تواند موجب افزایش خلاقیت شود.

چگونه می‌توانید ذهن‌آگاهی را تمرین کنید؟

تمرین ذهن‌آگاهی می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد؛ مانند استفاده‌ی هدفمند از تمامی حواس در انجام وظایف روزانه‌ای نظیر شستن ظرف‌ها و حتی فکرکردن و لذت‌بردن از هر لقمه‌ی غذایی که می‌خورید. تلاش برای استقبال از اطلاعات جدید، برخورد با مسائل از دیدگاه‌های مختلف سودمند در زمینه‌ی همکاری‌های بلندمدت از دیگر رویکردهای ذهن‌آگاهی است.

جنبه‌های دیگر ذهن‌آگاهی این است که وقتی هدفی را دنبال می‌کنید، به‌جای نگرانی درباره‌ی رسیدن به آن، روی مراحلی تمرکز کنید که برای رسیدن به آن هدف لازم است. بنابراین، در هنگام آغاز برنامه‌ی ذهن‌آگاهی، بهترین کار این است از تمرینات ذهن‌آگاهی استفاده کنید که می‌دانید در حوزه‌ی درخوراهمیت برای شما نتایج آن قبلا تأیید شده است. اگر هم به‌دنبال بهبود تمرکز عمومی و افزایش توانایی مقابله با افکار مخرب و مزاحم هستید، گزینه‌های بیشتری پیش روی‌تان وجود دارد؛ اما پیروی از روش‌هایی که نتایج آن‌ها ازلحاظ علمی تأیید شده، سریع‌ترین راه ممکن برای رسیدن به هدف است.


با پایان سال میلادی، نظرسنجی هفته‌ی گذشته به انتخاب بهترین‌های ۲۰۱۸ از دیدگاه کاربران زومیت ارتباط داشت. در این مطلب، نتایج این نظرسنجی را مرور خواهیم کرد.

سال ۲۰۱۸ با تمام اتفاقات خوب و بد آن به‌پایان رسیده و ما نیز طبق روال سال‌های گذشته، بهترین‌های سال گذشته را به رأی گذاشته‌ایم. سال ۲۰۱۸، سال بریدگی بالای نمایشگر و حسگرهای زیر نمایشگر و از همه مهم‌تر، سال نسخه‌های تکامل‌یافته بود. نظرسنجی زومیت درباره‌ی بهترین‌های ۲۰۱۸ در چهار بخش برگزار شد: گوشی‌های پرچم‌دار،‌ گوشی‌های میان‌رده،‌ لپ‌تاپ‌های پرمیوم و مهم‌ترین اتفاقات دنیای فناوری. طبق انتظار، محبوب‌ترین نظرسنجی به گوشی‌های بالارده تعلق داشت. تعداد شرکت‌کنندگان در هر بخش به قرار زیر است:

  • گوشی پرچم‌دار: ۲۸۷۲ نفر
  • گوشی میان‌رده: ۲۰۹۹ نفر
  • بهترین لپ‌تاپ: ۱۷۱۱ نفر
  • مهم‌ترین اتفاق سال: ۱۹۰۸ نفر

۲۸.۶ درصد کاربران شرکت‌کننده در نظرسنجی زومیت (۸۲۱ نفر) میت ۲۰ پرو را به‌عنوان بهترین گوشی سال انتخاب کرده‌اند و آیفون‌های XS و XS Max نیز در قالب یک گزینه، درمجموع با حدود ۲۳ درصد (۶۶۰ نفر) در جایگاه دوم قرار گرفتند. گلکسی نوت ۹، آخرین پرچم‌دار کنونی سامسونگ، با ۲۰ درصد آراء (۵۷۶ نفر) در جایگاه سوم قرار گرفت. نتایج کامل این بخش را در نمودار زیر مشاهده می‌کنید:

ویو نکس اس

میان‌رده‌ها محبوبیت زیادی در بازار کشورمان یافته‌اند؛ ازاین‌رو، علاوه‌بر پرچم‌داران و محصولات گران‌قیمت بخشی جداگانه برای این محصولات اقتصادی‌تر درنظر گرفتیم. در این بخش، پدیده‌ی گوشی‌های اقتصادی، یعنی پوکوفون، با کسب ۲۵.۵ درصد آراء (۵۳۵ نفر) بهترین گوشی میان‌رده‌ی سال ۲۰۱۸ از دید کاربران زومیت نام گرفت. آنر ۱۰ و گوشی‌های سری گلکسی A8 سامسونگ نیز به‌ترتیب با ۱۷.۳ (۳۶۴ نفر) و ۱۳.۷ (۲۸۷ نفر) رتبه‌های دوم و سوم را کسب کردند. درادامه، نتایج کامل این بخش را مشاهده می‌کنید:

نظرسنجی بهترین لپ تاپ ۲۰۱۸

لپ‌تاپ‌های پرمیوم در سال ۲۰۱۸ به‌سمت کم‌حاشیه‌ترشدن رفتند و شرکت‌ها محصولاتشان را به نسل هشتم پردازنده‌های اینتل مجهز کردند. کاربران شرکت‌کننده در نظرسنجی زومیت، سرفیس لپ‌تاپ ۲ را به‌عنوان بهترین محصول این بخش انتخاب کردند. پس از سرفیس‌ لپ‌تاپ ۲ با ۲۱.۳ درصد آراء، مک‌بوک‌‌پروهای ۱۳ و ۱۵ اینچی ۲۰۱۸ با ۱۷.۲ آراء در جایگاه دوم قرار گرفتند. مک‌بوک ایر ۲۰۱۸ نیز به‌عنوان متحول‌شده‌ترین لپ‌تاپ بازار با ۱۱.۷ آراء در رتبه‌ی سوم قرار گرفت.
نظرسنجی بهترین لپ تاپ ۲۰۱۸

مهم‌ترین اتفاق فناوری در سال ۲۰۱۸ از دید کاربران زومیت سقوط ارزش ارزهای دیجیتال بود. افت دراماتیک ارزش میراث ساتوشی ناکاموتو ۲۹.۹ آراء را ازآنِ خود کرد. فیسبوک و زاکربرگ سال سختی را پشت‌سر گذاشتند و رسوایی‌های اطلاعاتی این غول شبکه‌ی اجتماعی به‌قدری رسانه‌ا‌ی شد که حضورش در جایگاه دوم چندان عجیب نبود. پس از این گزینه که حدود ۲۴.۲ آراء را کسب کرد، محدودیت‌های آمریکا برای شرکت‌های چینی مانند هواوی و حاشیه‌های آن نیز در جایگاه سوم قرار گرفتند. درادامه، نتیجه‌ی آرای هر بخش را مشاهده می‌کنید:
نتیجه نظرسنجی بهترین 2018

قطار فناوری که مسیرهای امیدوارکننده و دشواری را در سال ۲۰۱۸ پیموده، سرانجام به ایستگاه پایانی‌اش رسید. دیدگاه شما درباره‌ی اتفاقات و محصولات سال گذشته چیست؟ آیا انتظارات شما برآورده شد یا سالی کسل‌کننده را پشت‌سر گذاشتید؟ در بخش دیدگاه‌ها، انتظارات خود از سال ۲۰۱۹ را با ما و دیگر کاربران به‌اشتراک بگذارید.


آئودی RS3 سدان در آزمایش‌های اخیر ثابت کرده سریع‌تر از آن است که شرکت سازنده ادعا می‌کند. نکته‌ی جالب اینجاست که این سدان اسپرت حتی با لاستیک‌های زمستانی هم عملکرد بسیار عالی دارد.

خودروهای پنج‌سیلندر روزبه‌روز کمتر می‌شوند و امروزه، دیگر تعداد بسیار کمی خودرو با پیشرانه‌ی پنج‌سیلندر در بازار باقی مانده‌اند. بااین‌حال، آئودی یکی از خودروسازانی است که همچنان از پیشرانه‌های پنج‌سیلندر استفاده می‌کند و اگر به‌دنبال اسپرت‌ترین و جذاب‌ترین خودرو پنج‌سیلندر بازار باشید، مطمئنا آئودی RS3 بهترین گزینه برای شما است. شایان ذکر است این خودرو در دو نسخه‌ی سدان و اسپرت بک به بازار عرضه شده است. با‌توجه‌به اینکه در ابتدای سال جدید میلادی قرار داریم، اتوبان‌های آلمان معمولا خلوت هستند و زمان مناسبی است که RS3 سدان را به اتوبان برد و توانایی‌هایش را محک زد.

audi rs3

مقاله‌های مرتبط:

با اینکه خودروی آزمایش‌شده به لاستیک‌های زمستانی مجهز بود؛ اما شتاب صفر تا صد کیلومتربرساعت را سریع‌تر از عدد اعلام‌شده‌ی کارخانه ثبت کرد. زمانی‌که سیستم لانچ کنترل دینامیک این خودرو فعال می‌شود، در ۳.۷ ثانیه سرعتش را از صفر به صد کیلومتربرساعت می‌رساند. این زمان درمقایسه‌با عدد اعلام‌شده‌ی سازنده ۰.۴ ثانیه سریع‌تر است؛ چون آئودی شتاب این مدل را ۴.۱ ثانیه اعلام کرده بود.

audi rs3

داستان درادامه جالب‌تر هم می‌شود؛ چون در‌حالی‌که بیشتر خودروهای موجود در بازار می‌توانند در دوازده تا سیزده ثانیه شتاب صفر تا صد کیلومتربرساعت را ثبت کنند، RS3 سدان در چنین زمانی یعنی ۱۲.۸ ثانیه به سرعت دویست کیلومتربرساعت دست پیدا می‌کند.

در انتها نیز آئودی کوچک، ولی قدرتمند ما موفق شد به حداکثر سرعت ۲۵۰ کیلومتربرساعت دست یابد و برای رسیدن به این سرعت نیز فقط به ۲۶.۳ ثانیه زمان نیاز دارد. نتایج این آزمایش به‌صورت کامل در ویدئو انتهای مطلب قرار گرفته است. باتوجه‌به نتایج این آزمایش به‌نظر می‌رسد اگر شرایط آزمایش بهتر بود و خودرو به لاستیک‌های بهتری مجهز می‌شد، می‌توانستیم انتظار داشته باشیم که RS3 شتاب دویست کیلومتر را نیز در زمانی حدود ۹.۱ ثانیه بتواند ثبت کرد.

درپایان، باید بگوییم این نکته جای تعجب دارد که برخی خودروسازان و بیشتر آلمانی‌ها درباره‌ی عملکرد محصولاتشان اعداد کمتری اعلام می‌کنند و این خودروها در عمل، بسیار سریع‌تر از آن هستند که شرکت‌های سازنده می‌گویند.

 

مرکز اجاره خودرو تهران – زومیت

  • کفش
  • ژانویه 12, 2019
بدون دیدگاه


سلب‌ مسئولیت: تحریریه‌ی زومیت در تهیه‌ این محتوای تبلیغاتی نقش نداشته و مسئولیتی در قبال صحت آن ندارد.

به‌دلیل نوپا‌بودن رنت در ایران و شرایط سخت کرایه ماشین در تهران، در این زمینه‌ مشکلات فراوانی وجود داشت که توانستیم با پشت‌سرگذاشتن سختی‌های زیاد برند معتبری در میان رنت‌ کاران ایران شویم. تنها فرق ما با بقیه‌ی همکاران، مالکیت خودروها (رنت ماشین و خودرو) است و از تیم تخصصی اجاره‌دهنده و تحویل‌دهنده و تحویل‌گیرنده به‌همراه تیم تخصصی تعمیرات و پشتیبانی شبانه‌روزی مشتری برخورداریم. این امکانات باعث شده با مشتریان خاص و شرکت‌ها و اداره‌های دولتی همکاری بسیار زیادی داشته باشیم. افتخار بزرگی است که توانسته‌ایم با ارزان‌ترین نرخ و بهترین خدمات و مالکیت خودروها – اجاره ماشین و خودرو خارجی – روز دنیا مشتریان بسیار زیادی را جذب شرکت و به‌صورت دائمی با آ‌ن‌ها همکاری کنیم.

مزیت‌های نسبی درمقایسه‌با سایر رقبا

۱. خودروهای این مجموعه در مالکیت خودِ مجموعه است؛ بنابرین، مشتری هزینه‌ی واسطه‌گری را پرداخت نمی‌کند.

۲. به‌دلیل مالکیت مجموعه بر خودروهای ناوگان به‌منظور حفظ منافع مجموعه و رضایتمندی مشتریان، خودروها ازلحاظ فنی سالم و سرویس‌شده تحویل مشتری می‌شود.

۳. به‌دلیل سودآوری مجموعه از محل دریافت اجاره‌بها، این مجموعه در تعیین خسارات احتمالی برخلاف بسیاری از شرکت‌های واسطه، انصاف را رعایت و از دریافت وجهی مازاد بر هزینه‌کرد و خسارت وارده به‌جدّ خودداری می‌کند.

۴. تمامی اسناد و ودیعه‌ی دریافتی هنگام عقد قرارداد برخلاف بسیاری از شرکت‌های واسطه بی‌قیدوشرط به مشتری بازگردانده می‌شود.

اجاره خودرو چیست؟

اجاره یا رنت خودرو چگونه است؟ معنی لغوی این کلمه، یعنی اجاره. وقتی رنت کار نوشته می‌شود، یعنی اجاره خودرو.

اجاره خودرو در ایران

درحال‌حاضر، تولید خودرو دیگر مانند قبل نیست و همه‌روزه خودروهای جدید به بازار می‌آیند. با افزایش ماشین‌های لوکس و مدل‌های متنوعی که همه‌روزه وارد کشور می‌شود، همه‌ی ما می‌خواهیم با آن‌ها رانندگی را تجربه کنیم؛ ولی به‌دلیل هزینه‌ی بسیار گران خودروهای لوکس، کمتر کسی توان خرید آن‌ها را دارد. افزون‌براین، افرادی که به‌دنبال استفاده از این خودروها هستند، انگشت‌شمار هستند؛ به‌همین‌دلیل شرکت‌های رنت ماشین به‌وجود آمدند و خدمات رنت کار را به شما عزیزان ارائه می‌کنند. بدین‌ترتیب که شما با پرداخت هزینه‌ای مشخص برای اجاره‌ خودرو و دراختیارگذاشتن ضمانت نزد شرکت رنت کار، خودرو دلخواه‌تان را برای هر مدتی می‌توانید اجاره کنید.

این کار به‌نفع بسیاری از کسانی شد که می‌خواستند از این خودروها در جشن‌ها و قرارهای مهمشان استفاده کنند؛ چراکه می‌توانند مثلا برای مراسم عروسی خود از کرایه ماشین عروس در تهران استفاده کنند.

در این اواخر، رنت ماشین در ایران خیلی باکیفیت‌تر از قبل شده و کسانی که خدمات اجاره خودرو در ایران را دریافت می‌کنند، حتما این موضوع را تجربه کرده‌اند. شما عزیزان می‌توانید با استفاده از اجاره خودرو با راننده از اجاره ماشین بدون چک استفاده کنید؛ البته در‌صورتی‌که شرکت رنت کاری که از آن ماشین را اجاره کرده‌اید، شامل این خدمات باشد.

مرکز اجاره خودرو

چرا اجاره خودرو؟

واقعا چرا اجاره خودرو، آن‌هم خودرویی که اجاره روزانه آن از ۴۰۰ هزار تومان تا ۵ میلیون تومان است. بله، اجاره خودرو دلایل خاص اجاره‌کنندگان را دارد. بعضا مشتری‌های ما برای درخشیدن در لباس عروس و دامادی، خودرو عروس لوکس تهیه می‌کنند و آن‌هم ارزش خرید خودرویی ۵۰۰ میلیون تومانی برای یک شب عروسی بسیار هضم‌نشدنی است. بنابراین، بهترین گزینه اجاره ماشین عروس است. دقیقا به این‌ کار رنت نمی‌گویند. این، یعنی عروس کار بودن. تفسیر اینکه فقط در حوزه‌ی اجاره ماشین عروس می‌توانند کار کنند و اکثرا در زمان اجاره یک نماینده از عروس کار به‌همراه ماشین است. همچنین، اکثر این عروس کارها خودشان واسطه هستند و از رنت کاران ماشین اجاره می‌کنند. ناگفته نماند کسانی هستند که مالک ماشین هم باشند. بله، رنت سرشاخه‌ی انواع و اقسام اجاره‌ها محسوب می‌شود.

مدارک لازم برای اجاره خودرو

شرایط و مدارک لازم به‌منظور اجاره خودرو بدون راننده برای اتباع ایرانی

۱. یک فقره چک یا سفته به مبلغ خودرو؛

۲. کارت شناسایی معتبر؛

۳. گواهینامه؛

۴. فقط و فقط یکی از موارد ذیل:

الف. ۷ تا ۱۰ درصد ارزش خودرو به‌عنوان ودیعه (برای خودروهای ایرانی ۱۵ درصد ارزش خودرو)؛

ب. سند ملکی به‌نام متقاضی؛

ج. توقف خودرو شخصی متقاضی در پارکینگ عمومی و تحویل سند آن به شرکت.

شرایط و مدارک لازم به‌منظور اجاره خودرو بدون راننده برای اتباع خارجی

۱. کارت شناسایی معتبر؛

۲. ویزا و پاسپورت متقاضی؛

۳. تصویر بلیط رفت و برگشت متقاضی؛

۴. گواهینامه؛

۵. هفت تا دَه درصد ارزش خودرو به‌عنوان ودیعه به ریال یا سایر ارزهای خارجی (برای خودروهای ایرانی ۱۵ درصد ارزش خودرو).

مرکز اجاره خودرو تهران

شرکت‌های دیگر رنت خودرو عبارت‌اند از: اجاره خودرو تهران لاین و اجاره خودرو کمیل و اجاره خودرو شهاب.

مرکز اجاره خودرو


پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند افرادی که دارای خلق‌و‌خوی ناراحت و آشفته هستند، از لحاظ سلامتی عمومی دچار مشکل می‌شوند.

پژوهشگران در مطالعه‌ی جدیدی دریافتند، خلق‌و‌خوی منفی افراد که به‌صورت روزانه ثبت شده بود، با سطوح بالاتر التهاب (پاسخ طبیعی سیستم ایمنی بدن در برابر جراحت و عفونت ولی درعین حال نشانه‌ای از بیماری‌های مزمن) همراه بود. تا قبل از این، در بیشتر پژوهش‌ها درمورد ارتباط بین عواطف منفی و نشانگرهای التهاب، روی عواطف به خاطر آورده شده تمرکز می‌شد که در آن‌ها شرکت‌کنندگان با نگاهی به گذشته، خلق‌‌وخوی خود را طی هفته یا ماه گذشته، با استفاده از یک پرسشنامه‌ی استاندارد گزارش می‌کردند.

پژوهشگران برای اینکه ببینند که آیا یک اندازه‌گیری منظم‌تر از عواطف به نام عواطف لحظه‌ای اکولوژیکی می‌تواند ارزیابی دقیق‌تری از خلق‌‌خو مهیا کند، مطالعه‌ای انجام دادند. جنیفر گراهام انگلند، نویسنده‌ی مقاله می‌گوید:

مقاله‌های مرتبط:

بسیاری از ابعاد ارتباط بین عواطف و التهاب هنوز کشف نشده‌اند. طبق دانش ما، کسی تاکنون اندازه‌ی تاثیر روش‌های ارزیابی یا زمان‌بندی را روی برآورد ارتباط بین عواطف و التهاب، مورد بررسی قرار نداده است.

به‌گفته‌ی پژوهشگران، سنجه‌های بازیادآوری عواطف با گذشت زمان، نسبت‌به اریب ناشی از حافظه حساس بوده و می‌تواند تحت‌تاثیر عوامل شخصیتی قرار گیرد، درحالی‌که تصور می‌شود ارزیابی‌های لحظه‌ای در زمان واقعی، روشی بهتر برای سنجش تجارب عاطفی باشند. پژوهشگران ۲۲۰ شرکت‌کننده را در مطالعه‌ی خود درنظر گرفتند و طی دو هفته، پنج‌بار در هر روز خلق‌و‌خوی آن‌ها را ثبت کردند. هرکدام از شرکت‌کننده‌ها با استفاده از تلفن‌های هوشمند، میزان هرکدام از احساسات مثبت (احساساتی نظیر شادی، رضایت و لذت) و منفی (نظیر اضطراب، خشم، افسردگی، ناامیدی و ناراحتی) خود را ارزیابی و ثبت می‌کردند. علاوه بر خودارزیابی‌های روزانه، این شرکت‌کنندگان در پایان دوره نیز عواطف مثبت و منفی خود را بازیادآوری کردند. در طول مطالعه سطوح سیتوکین‌های التهابی موجود در خون آن‌ها نیز اندازه‌گیری شد.

ارزیابی خلق و خو

پژوهشگران با تجزیه‌و‌تحلیل کل اطلاعات، ارتباطی بین سنجه‌های یادآوری یا سنجه‌های لحظه‌ای عواطف مثبت و منفی و نشانگرهای التهابی پیدا نکردند، اما هنگامی که آن‌ها فقط داده‌های هفته‌ی آخر مطالعه را مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار دادند، شاهد ارتباطی در زمینه‌ی عواطف منفی و نشانگرهای التهابی بودند.

درحالی‌که تجمع عواطف لحظه‌ای منفی هفته‌ی اول، هیچ ارتباطی با هیچکدام از نشانگرها نداشت، تجمع عواطف منفی در هفته‌ی دوم با سطوح بالاتر هفت سنجه‌ی مرتبط با التهاب مرتبط بود. لازم به ذکر است که در این مطالعه برای عوامل تاثیرگذار دیگری نظیر سن، جنسیت، شاخص توده بدنی، تحصیلات، وضعیت سلامتی و استفاده از استاتین‌ها تصحیح انجام شد. گراهام انگلند می‌گوید:

طبق دانش ما این‌ها نخستین نتایجی هستند که نشان‌دهنده‌ی ارتباط بین عواطف منفی تجمع یافته از زندگی روزانه و سنجه‌های التهابی است که بعدا اندازه‌‌گیری شده است. به‌نظر می‌رسد که حداقل ارتباطی بین خلق‌و‌خوی منفی افراد طی روز و نشانگرهای التهابی وجود دارد که می‌تواند شاخصی از ضعف سلامتی و بیماری باشد، اگرچه نیاز به مطالعات بیشتری است. ما امیدواریم که این پژوهش موجب تشویق پژوهشگران دیگر برای گنجاندن سنجه‌های آنی استرس و عواطف در پژوهش‌های مرتبط با التهاب شود تا به توصیف مکانیسم‌های پشت‌صحنه‌ی ارتباط بین عواطف و التهاب کمک کند.

با توجه به این موضوع که عواطف قابل تغییرند، ما امیدواریم که این نتایج موجب انجام پژوهش‌های بیشتری برای درک ارتباط بین عواطف و التهاب شود با این امید که بتوانند منجر به مداخلات روانشناختی جدیدی شوند که موجب ارتقای سلامتی و شکستن چرخه‌ای شوند که می‌تواند منجر به التهاب مزمن، ناتوانی و بیماری شود.


دستگاه تصفیه‌ی آب Mitte که طی چند دقیقه، آب شهری را به آب‌معدنی تبدیل می‌کند، یکی از کاربردی‌ترین دستگاه‌های معرفی‌شده در نمایشگاه CES 2019 به‌شمار می‌آید.

شرکت Mitte باری دیگر به نمایشگاه CES بازگشته است تا با رونمایی از محصولی کاربردی، توجهات را به‌سمت خود جلب کند. دستگاه تصفیه‌ی آب جدید این شرکت، به‌شکلی جالب، نحوه‌ی مصرف آب را در خانه دست‌خوش تغییر می‌کند و محصولی بسیار پرکاربرد به‌حساب می‌آید. دستگاه یادشده می‌تواند آب شیر را در مدت‌زمانی کوتاه تصفیه و آن را به آب‌معدنی باکیفیت تبدیل کند. فیلتر آب Mitte در ابتدا برای جذب سرمایه‌ی مورد نظر، کار خود را به‌عنوان کمپینی در کیک‌استارتر شروع کرد و حال که این اتفاق افتاده، برای عرضه‌ی عمومی آماده شده است.

دستگاه تصفیه آب Mitte

فیلتر آب Mitte در هر دو ساعت، یک لیتر آب‌معدنی تولید می‌کند

آب شهری که از شیر خانه بیرون می‌آید حاوی ناخالصی‌های زیادی است که اغلب توسط اداره‌ی آب و فاضلاب به آن اضافه شده‌اند. این ناخالصی‌ها شامل موادی همچون کُلُر، فلوراید، مواد ضد باکتریایی،‌ فلزهای سنگین و صدها مورد مشابه دیگر هستند؛ این مواد گرچه مزیت‌های زیادی را به‌همراه می‌آورند، اما در هر صورت برای بدن مضراتی نیز دارند و عده‌ی زیادی از افراد به‌همین دلیل، مصرف آب‌معدنی را ترجیح می‌دهند.

دستگاه ارائه‌شده توسط Mitte می‌تواند اکثر ناخالصی‌ها را از آب حذف و آن‌ها را با مواد معدنی مفید جایگزین کند. خوشبختانه، سرعت این دستگاه در تبدیل آب شهری به آب‌معدنی بسیار فراتر از انتظار است و می‌تواند در هر دو ساعت، یک لیتر آب شهری را به آب‌معدنی باکیفیت تبدیل کند. عملکرد کلی سیستم، وابسته به یک‌سری کارتریج معدنی است؛ فعلا سه کارتریج برای این دستگاه تصفیه‌ی آب در دسترس هستند که از آن‌ها با اسامی Vitality ،Balance و Alkaline یاد می‌شود.

دستگاه تصفیه آب Mitte

دستگاه تصفیه‌ی آب Mitte از یک اپلیکیشن مستقل بهره می‌برد

هر کدام از کارتریج‌ها که در حدود ۴۰ دلار قیمت دارند، می‌توانند ۲۵۰ لیتر (۶۶ گالن) آب شهری را به آب‌معدنی تبدیل کنند. از طرفی، هر لیتر آب تصفیه‌شده توسط دستگاه، قیمتی در حدود ۰.۰۸ دلار خواهد داشت.

همان‌طور که می‌شد انتظار داشت، دستگاه تصفیه‌ی آب Mitte دارای یک اپلیکیشن اختصاصی است که از طریق آن می‌توان ضمن ارسال نظرات و انتقادات در مورد این دستگاه به شرکت سازنده، موارد مختلفی را همچون زمان‌بندی تصفیه‌ی آب تنظیم کرد. این اپلیکیشن امکان نظارت روی حجم آب تصفیه‌شده را نیز فراهم می‌کند.

اپلیکیشن اختصاصی Mitte افزون بر موارد یادشده می‌تواند به‌شما به‌منظور تعویض کارتریج‌ها کمک کند. در واقع هر کدام از کارتریج‌ها دارای یک برچسب RFID (برچسب هوشمند رادیویی) هستند؛ وقتی کارتریج‌ به روزهای آخر عملکرد خود نزدیک شد، به‌صورت خودکار از طریق اپلیکیشن، این موضوع را به‌اطلاع شما می‌رسانند.

دستگاه تصفیه آب Mitte

پیش‌بینی می‌شود که دستگاه تصفیه‌ی آب میت بتواند به‌محبوبیت درخورتوجهی دست پیدا کند. فردی که تجربه‌ی کار کوتاه‌مدت با این دستگاه را در غرفه‌ی مخصوص Mitte در نمایشگاه CES 2019 پیدا کرده، می‌گوید که از نحوه‌ی نصب ساده‌ی این دستگاه و همچنین عملکرد سریع آن شگفت‌زده شده است. 

دستگاه Mitte ظاهری جذاب به‌رنگ سفید دارد و از ابعاد ۴۲۰ در در ۴۳۲ در ۳۱۷.۵ میلی‌متر بهره می‌برد. این دستگاه در ماه ژوئن ۲۰۱۹ (خرداد – تیر ۱۳۹۸) عرضه خواهد شد؛ گرچه فعلا در مورد قیمت نهایی صحبتی نشده است، اما پیش‌بینی می‌شود که در حدود ۳۸۰ دلار قیمت داشته باشد.

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها